Mine'nin Gözünden

Buradayım

2011-01-26T21:54:00.002+02:00

İyi bir yazan olmadığım blog yazmadaki tembelliğimden bellidir. Nerdeyse bir yıl olmuş ve ben sadece kendi sayfamdan değil tüm blog aleminden uzaklaştım bu dönemde. Bilinçli bir seçim olmamakla beraber hayatımda meydana gelen değişiklikler de buna sebep (Gördüğünüz üzere hemen suçu değişikliklere atıverdim)İş değişikliği ve de yoğunluğu, özel hayatımdaki hem güzel hem de yorucu koşuşturmaca, ailemdeki bazı sağlık problemleri derken ocak ayını da bitiriyorum.
2010 balık burcunun yılı demişti astrolojiyle çok yakından ilgilenen bir arkadaşım. Haksız çıkmadı:)Yaşadıklarımın astrolojiyle bir ilgisi var mı bilmiyorum ama olsun diye istediğim ve de zorladığım bir çok şey birdenbire ve kendiliğinden gerçekleşti. 2011'de hareketli geçeceğe benziyor.
Beni özleyen ve de merak eden tüm arkadaşlara sonsuz teşekkürler. Ben çok iyiyim. Yazma sözü veremiyorum ama arada sayfanızı ziyaret edip merhaba dersem şaşırmayın. Kalın sağlıcakla...

Sözlerimi Geri Alamam

2010-03-07T22:13:00.004+02:00

Sebnem Ferah-Bulutsuzluk Özlemi Düet
Yükleyen jimmy_can. - Video klipler, sanatçı röportajları, konserler ve çok daha fazlası.

Sözlerimi geri alamam

Yazdığımı yeniden yazamam,

Çaldığımı baştan çalamam,

Bir daha geri dönemem.

Akıyorsa gözyaşım kurumasın,

Coşup seven gönlümse durmasın,

Dost bildik anılarım çağırmasın,

Bir daha geri dönemem.

Hiç bi kere hayat bayram olmadı ya da

Her nefes alışımız bayramdı.

Bir umuttu yaşatan insanı.

Aldım elime sazımı.

Yine aşınca çayın suyu boyunu

Belki yeniden karşıma çıkacaksın.

Göz göze durup bakınca

Göreceğiz,

Neyiz ve nerelerdeyiz,

Bilemiyoruz

Şimdi.

Ankara'dayım. İşler yoğun, kafa karışık biraz. İstanbul tatilim çok güzel geçti. Sürpriz bir doğum günü kutlaması bile yapıldı benim için. Yazmıyorum, yazamıyorum maalesef. Merak edip mail atan dostlara, bu şarkı ile sevgilerimi iletiyorum.

Not: Google'dan video eklemeyi bir türlü yapamadım. Linki burada.

Süper Müsteşar

2010-02-03T19:23:00.002+02:00

Gazeteport'un şu haberini yorum yapmadan sizlere iletiyorum.

Ödül

2010-01-25T20:56:00.003+02:00

Sevgili Ashley, beni bu güzel ödülle ödüllendirmiş. Kısa zamanda, sanalda kalmayıp gerçek hayata da taşıdığımız komşuluğumuz çok dost canlısı ve güzel anne kızı hayatıma kattı. Teşekkürler Ashley.

Ben de bu ödülü öncelikle tüm arkadaşlarıma, ancak birkaç isim seçmem gerektiğinden sevgili A Cup of Caffein'e, Asortik Krep'e, Arta Kalan Zamanda'ya , Bırak Dağınık Kalsın'a , Çilekli Pasta'nın Pembe Kalemi'ne, TüTü ve Sanem'e hediye ediyorum. Sevgilerimle...

Yalnız

2010-01-24T01:54:00.002+02:00

Şebnem Ferah - "Yalnız"
Yükleyen musicplay. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaşayın!

Apocalyptica- Nothing Else Matters

2010-01-16T23:11:00.002+02:00

Apocalyptica - Nothing Else Matters
Yükleyen daviddivad. - Video klipler, sanatçı röportajları, konserler ve çok daha fazlası.

Bu yorumu yaklaşık olarak 10 yıl önce ilk dinlediğimde çok etkilenmiştim. Geçenlerde Facebook'ta rastlayınca sayfamda da yeri olsun istedim.
Bugünlerde hayatım biraz zorlu geçiyor. Umarım en kısa zamanda herşey eski güzelliğine döner. Elimden geldiğince 2 ay önce başladığım sinema kursuna devam ediyorum. Bu sayede gerçekten güzel filmleri izleme olanağım oluyor. Tarkovsky'den Ingmar Bergman'a kadar birçok yönetmeni daha yakından tanıyorum bu kurs sayesinde. Belli mi olur ilerde belki bir filmde tuzum olur:)

2010'un İlk Yazısı

2010-01-05T20:43:00.006+02:00

Daha önce yazdığım gibi 2010'u ev partisiyle karşıladık. Herşey çok güzeldi. Sabaha kadar çeşit çeşit mezelerle süslediğimiz masamızda şaraplarımızı içtik. Kapadokya'dan aldığım şaraplar pek makbule geçti. Almanya'dan getirdiğim şapkalar ise renk kattı gecemize. Geceye özel hazırlanan CD'ler dinlendi, danslar edildi. Tabi ki tombala oynandı. Şanslıydım bir kere çinko yaptım bir kere de tombala!

Yılbaşı günü sağlığım idare etti ama 1 Ocaktan bu yana nezle, öksürük, ses kısıklığı arttı. Neyse ki ateş, halsizlik çok yoktu ve ben İzmir'den gelen misafirimi Ankara kazan biz kepçe dolaştırdım. Hamamönü, onun ilkokulu okuduğu Kurtuluş, Çankaya, Arjantin Caddesi, Tunalı, Bestekar, Mogan, Eymir, Oran, Panora, Park Caddesi... En çok Eymir'i beğendi. Şansımıza Eymir'de hava öyle yumuşaktı ki... Yukardaki fotografta Eymir'de yürürken çekildi. Dün sabah onu havaalanına bırakırken kara yakalandık. Yıllardır kar hasreti çeken arkadaşıma güzel bir sürpriz oldu.

***

2010’un ilk yazısında biraz da yapılacaklar listesi olsun değil mi? Bu konuda ABD'li ünlü komedyen George Carlin’e ait olduğu söylenen tavsiyelere kulak verelim bence.

1. ''Zorunlu olmayan sayıları çöpe atın: yaş, kilo, boy. Doktorunuz düşünsün onları. Bunun için ücret alıyor sizden.

2. Sadece neşeli arkadaşlarınız olsun. Suratsızlar, negatifler sizi aşağı çeker.

3. Öğrenmeyi sürdürün: Bilgisayar, el sanatları, bahçecilik, ne olursa. Beyniniz âtıl kalmasın. Âtıl kafa, iblisin tezgâhıdır. İblisin adı da, alzheimer'dır.

4. Küçük şeylerden zevk almaya bakın.

5. Sık sık, uzun uzun, vargücünüzle gülün. Soluksuz kalıncaya kadar gülün.

6. Gözyaşları olacaktır. Katlanın, yas tutun, başka yaşantılara geçin.

7. Sevdiklerinizle doldurun çevrenizi, aile, kedi, köpek, kuş, balık, yadigârlar, müzik, bitkiler, hobiler, ne olursa. Eviniz sığınağınızdır. Tadını çıkartın.

8. Sağlığınızın kıymetini bilin. İyiyse üstüne titreyin. Bozuksa düzeltin. Siz kendiniz düzeltemiyorsanız yardım sağlayın.

9. Vicdan azabından uzak durun. Çarşı pazarda gezin, komşu illerde dış ülkelerde dolaşın, ama sakın suçluluk, pişmanlık duygusuna yönelmeyin.

10. Sevdiğiniz insanlara onları sevdiğinizi söyleyin, hissettirin her fırsatta.''

''Ve hiç unutmayın ki yaşam, aldığımız soluklarla değil, soluk kesen anlarla ölçülür''

Hoşgeldin 2010

2009-12-31T10:11:00.001+02:00

Evet, yılın son günü bugün. İzinliyim ve evdeyim. Dün başlayan nezle şikayetim hafif olsa da devam ediyor. Boğazım yanıyor birazcıkta halsizim. Akşama kadar doping yaparaktan toparlanmak tek dileğim.
Geçen yıl dışarıda kutlamıştım yılbaşını. Bu kez bir ev partisine davetliyim. Ev sahibemiz bu konuda çok başarılıymış. Kulağıma geldiği üzere hepimize sürprizler hazırlamış. Meraktayım.Bütün arkadaşlar görev dağılımı yaptık. Bana pasta işi düştü. Ben de Serender’den kestaneli pasta siparişimi verdim bile.
Eski yılı hüzünle karışık uğurlarken yeni yılı heyecanla karşılamak adettendir. İster istemez aklımda 2009 nasıl geçti sorusu…Geçtiğimiz yıl çok gezdiğim, yakınlarımın sağlık problemleriyle ilgilendiğim ve de üzüldüğüm (umarım tekrarlamaz), yaz dönemi hafif gönül kıpırtısıyla ama çok eğlenceli anlar yaşadığım kısacası hayatın özeti bir yıldı yine.

Şimdi de 2010 nasıl geçecek diye düşünüyorum. Planlar yapıyorum. Astrolojiyle ilgilenen arkadaşlarımın dediğine göre 2010 balık burcunun yılıymış. Umarım öyledir :)

Uzun lafın kısası 2010’da çok mutlu olun, sevin, sevilin, çok kahkaha atın. Her şey gönlünüzce olsun!...

Avatar

2009-12-23T22:36:00.002+02:00

“I See You” (Theme from Avatar) by Leona Lewis in HD

Trailer Park MySpace Video

Üç boyutlu film hastası bir arkadaşım sayesinde, cumartesi akşamı Gordion'da izledim Avatar'ı ve çok beğendim. Tavsiye ederim.

Not: Mukakkak bu filmi çok beğenen de olacaktır eleştiren de. Filmdeki klişeleri bir tarafa bırakın ve Na'vi'lerin gezegeni Pandora'nın keyfini çıkarın derim.

FB'nin Gözünden Almanya Gezimiz

2009-12-17T21:45:00.001+02:00

Almanya gezimizi FB öyle güzel anlatmış ki... Önce onu okuyun derim:)

Gezdim Geldim

2009-12-14T22:05:00.003+02:00

Ben geçtiğimiz günlerde

çokça burada biraz şurada
eh birazcıkta burada ve

şuradaydım.

Umarım tembellik etmez ve en kısa zamanda yazarım.

İyi Bayramlar

2009-11-26T14:55:00.000+02:00

Mim

2009-11-13T20:08:00.004+02:00

Çok önceleri Bekriya, geçtiğimiz günlerde de Asortik mimledi beni. Ben de bu kez arayı uzatmadan dilimin döndüğünce cevapladım sorularımı.

Bloguna neden bu ismi verdin?
Doğrusu blogumun isim annesi ben değilim. Bu blog her şeyiyle bana hazır geldi. Teşekkürler FB :)

Bloguna yazarken star tribiyle olmazsa olmaz dediğin şeyler var mı?
Star mı? Ben mi? Keşke güzel yazılar yazabilseydim. Gezdiğim gördüğüm yerlerden bahsetmek, yeni öğrendiğim her şeyi yazmak, en önemlisi fikirlerimi paylaşmak istiyorum. Yazmaya oturduğumda ise birkaç cümleden sonra sıkılıyorum ve cümlelerimin hepsi birbirine benzemeye başlıyor. İçimden geçenlerle kelimelere dökülenler aynı olmuyor. Kısacası güzel yazı yazanlara gıpta ediyorum ve harcadıkları emekten dolayı saygı duyuyorum.

En son satın aldığın garip şey nedir?
Strawberrynet’ten daha önce hiç denemediğim bir parfüm aldım ve sonra da parfümü ablama verdim. Çok mutlu oldu. En önemlisi severek kullanıyor. (Sheer Stella, ilk anda duyulan gül kokusu bana ağır geldi)

Şeker gibi olduğun anlar?
Mutluyken tabi ki…

Arkadaşım, artık sormayın dediğin şeyler?
Ne zaman evleneceksin sorusunu sormayın artık:)

Aynaya bakınca gördüğün?
Gözlerim. Mutluluğumu, yorgunluğumu, hüznümü hemen fark ettirir bakışlarım.

Kendini okutan blog dediğin?
Sanırım o anki duygudurumla ve iş yoğunluğuyla ilgili bir şey bu. Bazen saatlerce okuyabiliyorum bazen günlerce bir satır okuyamıyorum. Uzun yazıları, kasvetli aşırı duygusal şeyleri, özel hayatların apaçık anlatılmasını sevmiyorum. Özel özeldir.

Bu blog sahibi-sahibesiyle karşılaşabileceğin yerler?
Ankara’da, Türkiye’nin herhangi bir yerinde, hatta dünyada herhangi bir yerde…

Peki ben kimleri mimliyorum?
Bu mimle mimlenmemiş, mimimi kabul eden tüm arkadaşları… (Tekerleme gibi bir cümle oldu bu!)

Herkese güzel bir haftasonu dileğiyle...

Atatürk

2009-11-09T21:20:00.001+02:00

''Türkiye; Atatürk'ü Allah'a borçlusun, geriye kalan her şeyi de Atatürk'e..."

Daniel Dumoulin

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun!

2009-10-29T08:50:00.001+02:00

Bugün bir çok blogta, msn’de, facebookta Cumhuriyet Bayramı’na özel kişisel iletiler düzenlendi, profil fotograflarımız ya bayrağımız ya da Atatürkümüz’ün oldu. Oturduğum site, her bayramda olduğu gibi yine bayraklarla donatıldı. Ben de balkonuma bayrağımızı astım.
Bu bayramı diğerlerinden farklı kılan kutlama ise Almanya’dan geldi. Bir süre Ankara’da yaşamış olan bir Alman arkadaşım facebookta kişisel ileti kısmına ‘Cumhuriyet Bayramınız Kutlu Olsun!’ yazarak bayramımıza ortak oldu. Her ne kadar blogumdan haberdar olmasa da ona buradan teşekkür etmek isterim. Teşekkürler Patrick!
Bu ülkede yaşayan, Cumhuriyet’in sağladıklarıyla bir yerlere gelip, bunu fark etmeyenlere –fark etmekte istemeyenlere- örnek olsun.

Hamamönü

2009-10-24T19:53:00.002+03:00

Bunca yıldır Ankara’da yaşayan biri olarak ilk kez Hamamönü’ne gittim. Eğer o sokaktaki evler restore edilmemiş olsaydı gitmekte aklıma gelir miydi bilmem. Hacettepe Üniversitesi’yle Talatpaşa Bulvarı arasındaki birkaç sokak restore edilmiş.Eski fotograflarıyla karşılaştırıldığında gerçekten güzel bir iş çıkmış ortaya. Hamamönü Sokak adını yine Talatpaşa Bulvarı’ndaki Tarihi Karacabey Hamamı’ndan alıyor olsa gerek.

Bu arada ben Ankara’da bir saat kulesi olduğunu da ilk kez görmüş ve öğrenmiş oldum.

Öğrencilere hitap eden bolca kırtasiye, kahve, cafe tarzı yerler mevcut. Trafiğe kapalı sokaklarda, restore edilmiş evlerle dolu tarihi bir mahallede yürümek keyif verdi bize. Hazır oralara gitmişken Mehmet Akif Ersoy’un evini de ziyaret ettik. Hamamönü Liva’nın bahçesinde oturduk. Bir köşede bir bayan oturmuş gözleme açıyordu. Bir gözleme sipariş ettik. Yanı sıra da benim merakım nedeniyle Osmanlı böreği’nin tadına baktık. Ankaralılar bilirler Liva Pastaneleri meşhurdur. Liva Hamamönü’ndeki şubesinde Osmanlı mutfağına da yer vermiş.

Liva'da Türk misafirperverliği örneği olarak çikolata ve şekerlemelerden oluşan minik paketler hazırlayıp ikram ettiler ki bu da bize güzel bir anı oldu.

Kapadokya Yolu

2009-10-16T20:44:00.005+03:00

Hacıbektaş

Kapadokya’ya giderken yol üzeri olunca Hacıbektaş'a uğramadan edemedik. Ortalık çok kalabalıktı. Meğer Aşık Mahsuni’nin ölüm yıldönümüymüş ve anma törenlerine denk gelmişiz. Varışımız öğle tatiline denk geldiği için, Atatürk’ün Ankara’ya giderken konakladığı ve şu anda Atatürk Evi müzesi olarak kullanılan evi sadece dışardan görebildik. Bizde Hacıbektaş Veli Türbesini ziyaret edip Çilehane’ye arabamızla çıktık. Burada Aşık Mahsuni’nin mezarı Hacıbektaş’a tepeden bakıyor. Ardından Deliklitaş’a giripte çıkmaya çalışanları seyretmeye koyuluyoruz ki Delikli taştan geçen kimselerin günahsız olduğuna inanan Alevi ve Bektaşiler, bu şekilde günahlarının olup olmadığını test ediyorlar. Zayıf veya şişman farkı gözetmeksizin Çilehaneye gelen her ziyaretçi mutlaka delikli taştan geçiyor. Bizim gittiğimizde de şişman bir bayan çıkmaya çalışıyordu . Çıkabildi mi bilmiyorum.

Göl Restaurant

Kapadokya’ya giderken, KapadokyaWeb sitesinde gördüğüm Göl Restaurant’a uğramak istedik ama ters yönde kaldığı için dönüş yoluna bıraktık. Nitekim dönüşte Göl Restaurant tabelasını görür görmez sağa saptım. Sanıyordum ki hemen yol kıyısında. Meğer değilmiş(Netteki yazıyı iyi okumamışım demekki) Tabelaları takip ede ede sonunda Göl Restaurant’a ulaştık. KapadokyaWeb’te de yazdığı üzere çok eğlenceli tabelalardı ve onları okurken yol bitiverdi. Güleryüzlü bir garson karşıladı bizi. Tok olmamıza rağmen sırf orayı görebilmek için gelmiş olduğumuzu duyunca da, onca yolu geldiğimiz için bize teşekkür etti ve manzaralı bir masaya oturttu. Tazecik çaylarımızı içtikten sonra hesabı ödemek istediğimizde ‘Bir çayın lafımı olur’ deyip almadılar. Bir dahaki sefere yemek için tekrar gelme planları yaparak ayrıldık oradan. Meraklısına ayrıntılı resimler burada

Hacıbektaş Veli Türbesi'ne giriş

'Hararet nar'dadır sac'da değildir,

hakikat baş'tadır tac'da değildir,

Her ne arar isen kendinde ara,

Kudüs'te, Mekke'de, Hac'da değildir'

Baktık herkes bu sudan içiyor bizde içtik.

Atatürk'ün Evi

Yunus Emre

Aşık Mahsuni Şerif

Deliklitaş'ın girişi

Deliklitaş'ın çıkışı

Göl Restaurant'a giderken

Göl Restaurant'tan bir manzara

Dönüşte...

Mayısta Kapadokya

2009-10-13T21:20:00.007+03:00

19 Mayıs tatilini fırsat bilip iki arkadaş atladık arabamıza ve yollara düştük. Yıllar öncesinden böyle bir hayalimiz vardı ama bir türlü fırsat yaratamamıştık.
İç Anadolu’yu gezecekseniz baharda gezin. Daha Ankara’dan çıkmadan çevre yolu etrafındaki yeşilliğe bayıldım. Hazirana kaldığınızda başaklar sararır ve sıcak sizi yorar.
Hem giderken hem de dönüşte Kırıkkale, Kırşehir yolunu tercih ettim. Ara ara minik köy ve kasabalardan geçmek pek bir keyifliydi.
İki arkadaş için bir tür terapi oldu bu seyahat. Ne zamandır yalnız kalıp hayata dair sohbet edememiştik. Yol boyu ya şarkı söyledik, ya müziği sonuna kadar açıp dinledik ya da en fazlasından konuştuk…
Kapadokya’yı fazla anlatmayacağım. Ürgüp’ü, Göreme Açık Hava Müzesi, Zelve, Paşabağ, Derinkuyu yeraltı şehri…Bence kesinlikle görülesi yerler. 2000 yılında AFSAD’tan bir arkadaşımla gittiğimden beri tekrar gitmek aklımdaydı. Bu kez de Ihlara’ya gitmek kısmet olmadı. Umarım gelecek sefere.
Kapadokya’ya gitmek isteyenler için birkaç önerim olacak:
1.Rehberle gezmeyi tercih edin. Rehbersiz gezdiğinizde bütün ikonalar, kiliseler, yeraltı şehirleri, peribacaları size aynı görünür.
2.Kalmak için Yunak Evleri’nde umarım yer bulursunuz.
3.Şarapseverler Turasan’a uğrayıp hem tadıp hem de alışveriş yapabilirler. Birinci tercihim Kalecik Karası, ikinci tercihim ise öküzgözü-boğazkere oldu.
4.Tandır kebabı, tandır çorbası denediğim ve beğendiğim tatlar oldu.
5.Gitmeden bir de şu siteyi ziyaret ederseniz faydalı olabilir.

Üç güzeller

Ne hoş bir karakol değil mi? (Paşabağ)

Sizce neye benziyor?

Oralara kadar gittik, Asmalı Konak'ın önünden geçmemek olmazdı.

Yunak Evleri

Uzaktan tüm heybetiyle Erciyes

Derinkuyu

Derinkuyu yeraltı şehrinin önünde bebek yapıp satan kadınlar

Göreme Açıkhava Müzesi

Göreme Açık Hava Müzesi'nde bir yemek masası

Kardeşler Restaurant, Ürgüp'te çarşı içinde minicik bir dükkan. Tandır çorbası için adresimiz orası oldu.

Kale Terasse Restaurant'ta tandır kebabı

Sıradaki post yol maceramızla ilgili olacak…

Doğa İçin Çal! - Divane Aşık Gibi...

2009-10-10T20:41:00.002+03:00

Doga icin cal ! / Divane Asik Gibi - Official Video from Doga icin cal on Vimeo.

Doğa İçin Çal! ayrıntılı bilgi için buraya tıklayın.

İyi Bayramlar...

2009-09-22T14:05:00.003+03:00

Bloguma giremediğimden bayram kutlamam gecikti. Hepinizin bayramını kutlarım.Umarım şeker tadında geçmiştir.

Gemiler

2009-09-17T19:13:00.001+03:00

Orhan Atasoy - Gemiler
Yükleyen MusicTimee - Video klipler, sanatçı röportajları, konserler ve çok daha fazlası.

Kardelenler, Nesin Vakfı

2009-09-14T22:00:00.001+03:00

Dün akşam rastlantı eseri NG Channel’de Kardelenler adlı belgeseli izledim. İspanyol bir gazeteci olan Tino Soriano, İstanbul’da ve Anadolu’da kardelenlerin izini sürüyordu. Türkan Saylan, Süreyya Ciliv, Ayşe Kulin ve Sezen Aksu’dan hariç kardelenlerle görüşmüş. Tino Soriano’nun günlüğünü okumak için buraya tıklayabilirsiniz. Ayrıca tekrar yayınlandığında izlemenizi tavsiye ederim.

Tam da okulların açılma arifesinde yaşanılan sel felaketi nedeniyle zarar uğrayan Nesin Vakfı’nın duyurusu için Hedikli Ev’i ziyaret etmeyi de ihmal etmeyin.

*Fotograf internetten

Yeniden

2009-09-13T00:34:00.001+03:00

Tebdili mekan yaptım Arzu’nun yardımıyla… Sonbahara yakışan bir şablon olsun dedim ve bunu seçtim.Yeni bir sayfa ile üzerimdeki miskinlik geçer umarım. Herkese sevgiler!

Fotograf Tekirova'dan

Zafer Bayramımız kutlu olsun

2009-08-30T10:24:00.002+03:00

NOT: Fotograf Tahtalı 2365 m.den görünüm.

Çoban Yıldızı

2009-05-30T11:46:00.001+03:00

Teoman - Coban Yildizi (2009) by Aluxton
Yükleyen Aluxton69 - Explore more music videos.

Meraklısına şarkının orjinali burada

Türkan Saylan'a

2009-05-19T10:37:00.004+03:00

TÜRKAN SAYLAN'A

Doğu’da bir köy gördüm

dağların arasında,

öyle mahzun,

çaresiz,kalakalmış.

Çıplak kavakları bile

hüzünlü kalemler gibi

kara saplanmış.

Köyün ortasında bir okul

Ve tezek sobasıyla ısınmaya çalışan çocuklar.

Bir bıcırık kız,

Yanında bir karamuk oğlan.

Buz gibi elleri

ama gözleri ahu, gözleri ceylan.

Adın ne dedim kıza

Dedi: Benim adım Türkan.

Oğlan ekledi: Benimki de Saylan.

Dedim;Dayan yüreğim dayan.

Madem ki bu çocuklar Türkan

Madem ki bu çocuklar Saylan

Gelecek onlarındır,

Gerisi yalan.

Değişir bu düzen

Döner bu devran

Zülfü Livaneli

Nehir

2009-05-15T18:58:00.002+03:00

Yarın yolculuk var yine...Ve bütün bir hafta boyunca hazırlık yapmadım ve bugün koşuşturmam gerek. Herşeye rağmen bloga girip, arkadaşlar ne yazmışlar diye baktığımda hem Hedikli Ev'de hem de Asortik Krep'te aynı başlığı görünce tıkladım.

Okuduğum post beni derinden sarstı. Hiç bir çocuk hasta olmasın. Dileğim bu.

Nehir'in hikayesini Asortik Krep'in blogunda okuyabilirsiniz. Ayrıca Nehir'in kendi blogu da var. Bloglarınızda Nehir'e yer vererek, daha çok kişinin duymasını ve yardım etmesini sağlayabilirsiniz.

Şimdilik hoşçakalın...

Stand by Me

2009-05-12T17:31:00.002+03:00

Stand by Me - www.playingforchange.com

Facebookta bir arkadaşım yollamış bu videoyu.Umarım sizlerde beğenirsiniz.

Leyleği havada gören ben haftasonu yine minik bir kaçamak yapabilirim. Dönüşte görüşmek üzere...

Güzel İzmir

2009-05-10T19:31:00.010+03:00

Geçen haftasonu İzmir'deydim. Gezdim, tozdum, konuştum, dinledim, eğlendim, dinginleştim, huzur buldum,yeni yerler keşfettim, alışveriş yaptım, baharı yaşadım ama fırsat bulup yazamadım.

1 Mayıs sabahı herkes Taksim’e giderken, ben İzmir uçağındaydım. İki hafta kadar önce bir arkadaşım ‘gidelim’ dediğinde ben de ‘bakarız’ demiştim ki nedense benim bakarızlar hep 'evet' diye anlaşılıyor. Haksız da sayılmazlar. Teklif eden arkadaştan önce İzmir'deydim ve ondan daha fazla kaldım bu sefer:)

Urla

Sabah yine çok eski arkadaşlarımdan olan ve bir ara blogger yapmaya çalıştığımız Bay Smyrna karşıladı beni. Güzelbahçe ‘de Altınoluk’ta kahvaltımızı yaptıktan sonra Urla’nın yolunu tuttuk. Yazlıklarla dolu sayfiye kasabası olan Urla’nın enginarı meşhurmuş. Biz enginar almadık ama denize sıfır bir yerde oturup sabah kahvelerimizi içtik.Sahile yakın bir ara sokakta gördüğüm Yorgo Seferis Residence dikkatimi çekti. Yunan edebiyatında önemli bir yere sahip olan Yorgo Seferis'in doğduğu ev olduğunu internetten öğrendim. Kimbilir belki bir dahaki sefere orada konuk olurum.

Urla

Urla

Urla

Bu evin renkliliği ilgimi çekti.

Bu evin ön bahçesi tamamen papatya doluydu. Uzaktan ancak bu kadar görünüyor.

Sığacık'a giderken

Arkadaşım biliyor benim Efes’e gitmek istediğimi. Efes uzak ama tarihi sütunların olduğu bir yer var seni oraya götüreyim dedi. Önce Sığacık’a oradan da Teos’a gitmemiz bu şekilde oldu. Arabadan iner inmez de İşte küçük Efes diye de espri yaptı. Çok güldük.Adını ilk kez duyduğum bu antik şehri ilk kez M.Ö.1080'lerde Atamas'ın kurduğu biliniyormuş ve 12 iyon kentinden biriymiş Teos.

Harabelerin karşısı resmen çiçek tarlasıydı.

Teos

Teos'tan Sığacık'a dönerken

Burç Restaurant'ın önündeki tekneler

Teos’tan sonra tekrar Sığacık’a döndük. Adını yine ilk kez duyduğum bu kasabayı çok sevdim. Sahilde Burç Restaurant’ta oturup biralarımızı içerek yorgunluğumuzu attık.

Şehre dönmek için Üçkuyular Bostanlı arası işleyen vapura bindik. Vapura binilir de keyif çayı içilmez mi!...

Şansımıza gezdiğimiz yerlerde, biz oraya varmadan önce yağan yağmurdan eser yoktu.

Akşam yemeğinde Cumba’daydık. Nezih, sakin bir ortamda güzel yemeklerimize bolca sohbet taç oldu.

Cumartesi sabah bardaktan boşalırcasına yağmur yağıyordu. IKEA’ya gitmek için de bundan iyi fırsat olamazdı. Biraz alışveriş yaptım bu sayede. Oradan çıktığımızda hava açmıştı. Hemen yan tarafındaki Forum Alışveriş Merkezi’nde dolaştık. Kapalı bir alışveriş alanı değil Forum. İki tarafı mağazalarla dolu, trafiğe kapalı arnavut kaldırımlı sokaklardan oluşuyor. Yorulduğumuzda açık havada banklara oturup dinlendik.

Pazar günü planımız Sasalı'daki İzmir Doğal Yaşam Parkı'nı dolaşmaktı. Denizpark'ta kahvaltımızı yaptıktan sonra yola çıktık. Ancak öyle kalabalıktı ki... İçeri girmeye çalışan arabaların oluşturduğu kuyruğu görünce vazgeçtik ve Foça'ya gittik. Sahilinde dolaştık. Balık ekmek yedik. Akşama işimiz olduğundan fazla kalamadık.

Foça

Dipnot:

1.Güzel anılarla döndüm İzmir'den. Üç gün boyunca ne televizyon ne gazete... Ankara'ya gelmemle yine gerçek hayata dönüş. Kabine değişmiş, Mardin'de katliam, Adana'da açlıktan ölen ikiz bebekler...

2. İzmir'den gelirken evden havaalanına giderken kullandığım kredi kartımın shuffle adlı hizmetinden yararlandım. Bir servis kaldığım adresten beni alıp havaalanına bıraktı. Böylelikle hem sabahın 05.20'sinde kimseyi rahatsız etmedim hem de makul bir fiyata güvenli bir şekilde ulaşımım sağlandı. Aklınızda olsun.

Sevgili Blog Arkadaşlarım

2009-04-29T22:43:00.003+03:00

Sevgili Blog Arkadaşlarım,

Hepiniz o kadar güzel şeylerden bahsediyorsunuz ki elimden geldiğince her gün okumaya çalışıyorum.

Dün Tütü’ye bıraktığım bir yorumdan sonra sayfasında Paul Pott’tan bahsetmiş. Sevgili TD bilirim sen de çok seversin bu adamı.
Yine Tütü , bugün Kadınca Yazılar başlığı altında Aziz Nesin’in çok güzel bir yazısına yer vermiş.

Bekriya’cığım da Bırak Dağınık Kalsın’da bazen öyle güzel döktürür ki, hırçınlığını, duygusallığını severim onun. ‘Kadınca’ yazılar yazar.

Çilek’ciğimin huzur bulduğum bir sayfası vardır. Geçen gün yazdığım bir yazıya Ankara’daki beğendiğin yerleri yazman çok iyi oluyor ben de öğreniyorum demişti. Aslında çok yer bilmem ben. Gece hayatım hiç yok gibi bir şeydir. Lise arkadaşlarım genelde İstanbul’da yaşadıklarından oraya gittiğimde günün 24 saati dolu geçer. Ankara’da da eğlenmeyi seven bir grubum var ama çok nadir buluşabiliyoruz. Birkaç hafta önce Ümitköy Arcadium’daki Kırmızı’ya rezervasyon yaptırıp gittik. Mekan güzeldi, yemekleri güzeldi, kırmızı giymiş solistin sesi ve repertuvarı güzeldi. Daha çok canlı müzik dinlenecek bir cafe havasındaydı ama benim eğlenmeyi ve eğlendirmeyi seven, etraftakilerin ve masamızdaki beylerin şaşkın bakışlarını takmayan grubum, oranında o havasını değiştirdi. Eller havaya formatında eğlenen, hızını alamayıp sandalye tepesine çıkan bir hanımın olduğu masa, itiraf ediyorum ki bizdik. Önümüzdeki ay için yine sözleştik. Mekanı da belirledik. Gidersek yazarım yine Çilekciğim.

Yıldızlı Blogum, uzun zamandır ihmal ettin bizleri. Geçen günkü görüşmemizi, arabana atlayan ve bizi şaşırtan bayanı yazacaktım ama dönünce yazarım artık. Belki sen, benden önce davranıp yazarsın. Ya da bu haftasonu gittiğin yerleri paylaşırsın. Ne de olsa A Cup of Caffein gibi güzel yazan, güzel fotograflar çeken bir arkadaşın var yanında.

Uzun zamandır bloguna yazmayan diğer bir arkadaşım dünya tatlısı S., bu hafta bana e-posta atarak çok şaşırttın ve mahcup ettin. En kısa zamanda görüşelim.

Aybike’ciğim ve Figen’ciğim, haziran gelmek üzere ve ben Türkiye’ye geleceğiniz için çok mutluyum.

Figen sayesinde yazmaya başladım ve yeni, güzel bir çok arkadaş edindim. Ona ayrıca teşekkür ederim.

Belli mi olur Hediklimle de belki bu yaz tanışırız. Bu sayede Alp&Ege’nin incilerini kendim dinlerim. Sayende İsveç’i, dünyayı tanıyoruz.

Mavimantar’cığım yeni blog şablonun ve de seçtiğin konular o kadar güzel ki…Senin blogunla tanıştıktan sonra evdeki deterjanları değiştirdim. %98 doğaya karışan bir marka kullanıyorum. Anneme, ablama da hediye ettim. Arap sabunu ile siliyorum yerleri. Bu gidişle tüm deterjanları doğala çevireceğim.

Punto Ağabey’in yazılarını okumaktan ayrı bir keyif alırım. Anlatımı o kadar güzeldir ki ben ne kadar uğraşsam da aceleye getirip güzel bir şeyler ortaya çıkaramıyorum.

Geç bulduğum ama iyi ki de bulduğum Asortik Krebimin sayfası da içimi açıyor. Daha önce 2-3 kere gittiğim ve çok beğendiğim Fethiye onun sayfasında daha bir güzel. Hem şehri güzel yaşıyor hem de üşenmeyip bizlerle paylaşıyor.

Nihat Abi’yi anmadan geçmek olmaz. Bloguyla ve kitabıyla hayatıma çok şey katmıştır. Yaşadığım şehri , insanları daha bir merak eder olmuşumdur. Mekanı cennet olsun.

Yeni yeni tanımaya ve takip etmeye başladığım blog arkadaşlarım da var. Hepsi Blog Listemde. Herkese teşekkürler!

Çiçeklerim ve Alışveriş Canavarı Ben!

2009-04-29T21:05:00.006+03:00

Bugünlerde evimle ilgilenir oldum. Bir şeyler almanında ötesinde, epeydir ihmal ettiğim çiçeklerime yeni saksılar aldım, topraklarını değiştirdim.
Çiçeklerden hiç anlamam çoğunun adını bile bilmem. Asortik Krebim belki sen bu konuda yardımcı olursun bana.

Yukarıdaki fotograftaki çiçeğim ağaç gibi oldu ama adı nedir, çiçek açar mı bilmiyorum.

Bunlar menekşelerim. Aldığım çiçeklik üç ayaklı ferforje birşey ama fotografı nasıl çektiysem hiç belli olmuyor.

Yine adını bilmediğim ve evimde iki tane olan bir çiçek. İkisi de hediye. Ablam Gelin Çiçeği bunun adı dedi. Yanlış hatırlamıyorsam Asortik, gala çiçeği demişti bir yazısında.

Soldaki ve ortadaki çiçekler de en üstteki ağacımın dibindeydiler. Ben de bu minik saksılara aldım onları. İlerde biraz daha büyüsünler yerlerini yine değiştireceğim.

Soldakinin ve ortadakinin adını biliyor musunuz?

Geçen gün Optimum Alışveriş Merkezi'ne gittim. Zemin katta, kapalı otoparktan alışveriş merkezine girildiğinde hemen sağda bir züccaciyeci açılmış. Fiyatları çok uygun olan cam çay kaşıklarından, ahşap cerezliklerden ve minik güveç kaplarından aldım. Bu kapları kullanarak arkadaşlarıma yemek yapmak istiyorum.

Çay bardaklarım Mudo'dan, tabaklar Tepe Home'dan. Tepsim hediyegelmişti. Sanırım o da ya Mudo'dan ya da Tepe'dendi. Kaşıklarımda uymuş değil mi?

Sadece evimi değil kendimi de süsledim. Ne zamandır incili kolye istiyordum. Küpelerim ve yüzüğüm vardı ama kolyem yoktu. Yukarıdaki kolyeden daha önceden hediye ettiğimden aynısından almak istememiştim ama ellerinde küpe ve yüzüğüme en uygun tek bu model vardı.

Bu da yüzüğüm. Seramik lale. Etrafı sanırım altın suyuna gümüş! (böyle bir şey var değil mi?)

Bu da diğer kolyem, sedef ve gümüş karışımı. Çok beğenerek aldım. Sanırım bu haftasonu ilk kez kullanacağım.

Benden İnciler...

2009-04-29T20:50:00.001+03:00

Emre Aydin - Afili Yalnizlik by Aluxton
Yükleyen Aluxton69

*Sabah erken ve gece geç saatte araba kullanmaya bayılırım. Trafik yoktur, ister hız yaparsınız isterseniz aheste aheste radyoda çalan müziğe eşlik edersiniz.
Pazartesi sabahı da işe arabayla gitmem gerekiyordu. Açtım müziğimi. Emre Aydın’dan ‘Afili Yalnızlık’çıktı şansıma. Ve ilk cümleler ‘Ölsem, ölsem, ölsem. Hemen şimdi!’ ben de bağırarak eşlik ediyordum ki bu iki cümleden sonra ne dediğimi farkedip ‘Allah korusun’ dedim. Sonra da yüzlerce kez dinlediğim bu şarkıya verdiğim tepkime yol boyunca güldüm

*Bu hafta nedense aylardır görüşmediğim arkadaşlarım aradı beni ya da bir yerlerde karşılaştık. Nerelerdesin görüşelim dediklerinde hepsine de bu haftasonu yokum haftaya görüşelim dedim. Şimdi kara kara düşünüyorum.Herkese aynı hafta için randevu verilir mi?

*Uzun zamandır buzdolabı almak için araştırma yapıyordum. Şu mu bu mu derken kararımı verdim. Ankamall’de beğendiğim buzdolabını almaya giderken bir mağazada da buzdolabı satıldığını gördüm.Buraya da bir bakayım dedim. İstediğim ebatlarda sadece bir buzdolabı vardı. Mağaza çalışanı bana buzdolabını anlatmaya başladı. Önce rafa bir yumruk attı, bu şekilde rafların dayanıklı olduğunu anladım. Kapısındaki raflardan birini çıkardı, onu da bükmeye çalıştı, kırılmaz ve çatlamaz olduğunu anladım. Kapıdaki lastiğin ucundan tutup çıkardı. Eğer lastik bozulsa bile kapının değişmez olduğunu anladım.Fiyatı da almak istediğim diğer marka buzdolabının yarısı olunca önce düşünmem gerek dedim. Ama mağazadan o buzdolabını alarak çıktım. Ertesi gün hastanede kime anlatsam ‘O markanın buzdolabı da mı varmış, cep telefonu markası değil mi o?’ tepkisini gördüm. Epeyce eğlence konusu oldu. Hatta iki arkadaş anket yaptık diyebilirim. En az 10 kişiye sorduk ama kimse beyaz eşyada o markayı bilmiyor.
Bu sayede bir gerçeği daha fark ettim. Buzdolabım ve mikrodalgam bir cep telefonu markası, bulaşık makinem ve çamaşır makinem de başka bir cep telefonu markası, televizyonumda daha başka bir cep telefonu markası!

İyi ki Doğdun 23 Nisan!

2009-04-23T10:04:00.002+03:00

Dün yeğenimin kreşinde 23 Nisan kutlaması yapılmış. Ben de akşam iş çıkışı pastamı alıp, miniğimin bayramını kutlamak için onlara gittim. Sürprizleri çok sever. Pastayı görünce de çok mutlu oldu. Adettendir her pasta yenmeden önce mumlar yakılır ve ‘İyi ki doğdun Selin’ diye ritm tutarız, ardından mum üflenir ve alkışlar...Dün akşam da mutfakta annesiyle beraber kuzuşum pastayı hazırlamışlar, üzerini mumla donatmışlar. Lambaları söndürdük. Kendisi önde annesi arkada ‘İyi ki doğdun 23 Nisan, iyi ki doğdun 23 Nisan’ diye şarkı söyleyerek geldi güzel yeğenim. Şaşırdım, gururlandım, çok mutlu oldum.

‘İyi ki doğdun 23 Nisan’

Zıkkım'da Paşa Kahvaltısı :)

2009-04-20T19:38:00.001+03:00

Cumartesi sabah kahvaltı için dışardaydık. Açık hava planlamış olmamıza rağmen, sabah 5 dereceyi görünce kapalı bir yer olsun dedik ve Panora’daki Zıkkım’ın yolunu tuttuk. Cumartesi kimse dışarıda kahvaltı yapmıyor anlaşılan, koskoca salonda sadece biz vardık. Seçimimizi paşa kahvaltısından yaptık ki, tek başına bitirmek imkansızmış. Bir tepside, iki üç kişiye yetecek kadar kahvaltılık vardı. Beraberinde bakır sahanda pişirilmiş yumurtalarımız, demleme çayımız pek bir güzel gitti. Nette araştırdım da Zıkkım’ın waffleları da güzelmiş. Çok sevimli bir siteleri var. Bakın burada!

Bugün

2009-04-16T21:40:00.007+03:00

*Kaç gündür 12.dalga haberlerini izleyip duruyorum. En çok içimi acıtan da meslektaşı olmaktan gurur duyduğum Türkan Saylan’ın bu şekilde bir davranışa maruz kalması. Ne sindirebiliyorum ne de kabullenebiliyorum. Utanç duyuyorum.
Her şeye rağmen, bu kadar ağır hasta iken gözlerindeki ışıltıyı kaybetmemiş olması, bugün kemoterapiden çıktığında yaptığı konuşmada, hala ama hala bizler için mücadele etmek için projelere kafa yorması karşısında saygıyla eğiliyorum.
*Bir diğer saygıdeğer insan AİHM eski yargıcı Rıza Türmen. Kendisini bir kez dinleme fırsatım oldu. Bilgisine, mütevaziliğine, güleryüzlülüğüne hayran olmuştum. Bugün Haydi Gel Bizimle Ol programını izlerken Rıza Türmen’in Kıskaç İçinde Demokrasi başlıklı yazısından bahsettiler. Onu okumuşken Fazıl Say’ın CD’leri ve Korku adlı yazısını da okuyun.
*Bugün duyduğum en iyi haber kuşkusuz ÇYDD’ye yapılan bu baskınlara karşılık bağışların artması. Biliyorsunuz daha önce yazdığım bir yazıda Baba Beni Okula Gönder kampanyasından bahsetmiş, sizleri de desteğe davet etmiştim. Hala ayda 34 liraya bir kız çocuğunun okumasına destek olabilirsiniz.
*Bugün okuduğum bir başka yazıda, 12.dalgada gözaltına alınan Cumhuriyet Gazetesi yazarı Erol Manisalı’nın son yazısı. Okuyun ve düşünün.

Bu kadar lafı Sunay Akın’la tamamlayayım: ''Bilim ve sanat, bir kuşun iki kanadı gibidir. Bu iki kanadı kullanabilen toplumlar uçar ve özgür olurlar. Uçamayanlar ise tavuk olur..

"Tavuk toplum" önüne atılan bir avuç yemi gagalarken, arkadan yumurtalarının alındığının farkında bile olmaz."

Türkan Saylan

2009-04-13T19:34:00.007+03:00

Fotograf Gazeteport'tan

Aşağıdaki bilgiler wikipediden

Akademisyenliği

1968 yılında İÜ İstanbul Tıp Fakültesi Dermatoloji Anabilim Dalı’nda Başasistanlığa başlamıştır. 1971’de İngiliz Kültür Heyeti’nin bursuyla İngiltere’de ileri eğitim görmüş, 1974 de Fransa’da 1976’da yine İngiltere’de kısa süreli çalışmalar yapmış, 1972’de doçent, 1977’de profesör olmuştur. 1982 – 1987 yılları arasında, İstanbul Tıp Fakültesi Dermatoloji Anabilim Dalı Başkanlığı’nı, 1981 – 2001 yılları arasında İstanbul Tıp Fakültesi Lepra Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürlüğü’nü yürütmüştür. 1990’da oluşturulan “İÜ Kadın Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi”nin kuruluşunda görev almış ve 1996’ya kadar Müdür Yardımcılığı ile Kadın Sağlığı derslerinin koordinatölüğünü yapmıştır. Dermatoloji kliniğinin öğretim üyesi olarak 2002 yılı sonuna kadar çalışmış ve 13 Aralık 2002 tarihinde emekli olmuştur.

Bilimsel Çalışmaları

1976 yılında lepra (cüzzam) çalışmalarına başlamış, Cüzzamla Savaş Derneği ve Vakfı’nı kurmuştur. 1986’da kendisine Hindistan’da “Uluslararası Gandhi Ödülü” verilmiştir. 2006 yılına kadar Dünya Sağlık Örgütü’nün Lepra konusunda danışmanlığını yapmıştır. Uluslararası Lepra Birliği’nin (ILU) kurucu üyesi ve Başkan yardımcısıdır. Avrupa Dermato Veneroloji Akademisi’nin ve Uluslararası Lepra Derneği’nin üyesidir. Dermatopatoloji Laboratuvarının, Behçet Hastalığı ve Cinsel İlişkiyle Bulaşan Hastalıklar Polikliniklerinin kurulmasında yer almıştır. 1981-2002 yılları arasında 21 yıl, gönüllü olarak Sağlık Bakanlığı İstanbul Lepra Hastanesi Başhekimliği’ni yapmıştır.

Bilimdışı çalışmaları

ÇYDD
1989’da oluşturulan Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği’nin (ÇYDD) kurucularındandır ve halen Genel Başkanlığını yürütmektedir.
Cumhuriyet mitingleri
14 Nisan 2007 Ankara-Tandoğan ve 29 Nisan 2007 İstanbul-Çağlayan Cumhuriyet mitinglerinin organizasyonunda ve icrasında bulunmuştur.
Öğretim Üyeleri Derneği
1990’da oluşan “Öğretim Üyeleri Derneği”nin kurucusudur ve ilk dönem II. Başkanlığını yapmıştır.
Diğer STK Çalışmaları
1995’de mezun olduğu lise için oluşturulan Kandilli Kız Lisesi Kültür ve Eğitim Vakfı (KANKEV)nın
1995’de kurulan Türkiye Çağdaş Yaşamı Destekleme Vakfı (TÜRKÇAĞ)’nın kurucusu ve başkanıdır.
Birçok mesleki ve sosyal derneğin üyesidir.

Devam eden aktif görevleri ,

Gönüllü kuruluş olarak; ÇYDD’nin Genel Başkanlığını, TÜRKÇAĞ ve KANKEV Vakfı Başkanlığı ile Cüzzamla Savaş Derneği ve Vakfı Başkanlığı’nı, sürdürmektedir.
Cumhurbaşkanları ile İlişkileri
9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel tarafından 31 Mart 2000 tarihinde Sosyal Hizmetler Danışma Kurulu üyeliğine seçilmiştir. Halen bu görevi sürdürmektedir.
Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından 2 Şubat 2001’de YÖK üyeliğiyle görevlendirilmiş ve bu görev Şubat 2007’de bitmiştir.

Diğer Görevleri

2003 – 2004 arasında Başbakanlık İnsan Hakları Danışma Kurulu üyeliği ve İstanbul İl İnsan Hakları Kurulu üyeliklerinde bulunmuştur.

Ödülleri

1996’da İstanbul Üniversitesi kendisine “Atatürk İlke ve Devrimleri” ödülünü vermiştir.
İngiltere dermatologlarının derneği olan Dowling Kulübü (1978) ve "Kuzey Amerika Klinik Dermatoloji Derneği" (1996) tarafından onur üyesi seçilmiştir. Bugüne kadar çok sayıda ödüle layık görülmüştür.
“Atatürk İlke ve Devrimleri Ödülü” İstanbul Üniversitesi (1996),
“Ülkemizde Yılın Kadını Ödülü” (1990),
“Melvin Jones Ödülü” (1991),
“Atatürkçü Düşünceye Hizmet Ödülü” İncirli Lions (1996),
“Kuvayi Milliye Ödülü” Haliç Rotary (1997),
“Fahrettin Kerim Gökay Ödülü” Türk Lions Vakfı (1997),
“Türkiye Ziraatçiler Birliği Dayanışma Ödülü” (1998),
“75. Yıl Ödülü” Türk Kadınlar Birliği Şişli Şb. (1998),
“Uğur Mumcu – Muammer Aksoy Ödülü” ADD İstanbul Şubesi (1999),
“Rıfat Ilgaz Kültür Merkezi Onur” Ödülü” (2000),
İtalya “Foyer des Artistes Kurumu Ödülü” (2001),
Cüzzamlı Hastalara verdiği uzun süreli hizmet ve getirdiği bakış açısı nedeniyle “Hasta ve Hasta Yakını Hakları Derneği 2001 Yılı Ödülü”,
“Atatürk Ödülü” Amerika / Atatürk Topluluğu (2001),
“Sanat Kurumu Onur Ödülü” (2002),
“Atatürk / Çağdaşlık Ödülü” Dünya Atatürkçü Kuruluşları (10 Kasım 2003),
“Üstün Hizmet Ödülü” Yıldız Teknik Üniversitesi (2004),
Eğitime yaptığı katkılar nedeniyle “Eğitim Ödülü” TED Koleji,
“Kendinden once hizmet” ilkesine örnek davranışı nedeniyle “100. Yıl Mesleki Başarı Ödülü” Rotary Kulübü,
“İnsan Hakları Ödülü” İzmir Karşıyaka Belediyesi (2004),
“Türkiye’nin En İyi Eğitimcisi” Ödülü - Tempo Dergisi (2004),
Kültür Üniversitesi’nin İstanbul genelindeki üniversitelerin öğrenci ve öğretim üyeleri arasında yaptığı anket sonucunda “Yılın En Yürekli Kadını Ödülü” (2004) ,
“Puduhepa Ödülü” - Adana Kütür Sanat Derneği (2005),
“Meslek Hizmetleri Ödülü” Ankara Emek Rotary Kulübü (Ekim 2005),
“Toplumsal Barış Ödülü” Barış Radyo,
“İnsan Hakları, Demokrasi, Barış ve Dayanışma Ödülü” -
SODEV Sosyal Demokrasi Vakfı (2005),
“İyi Kalpli Ol Ödülü” Türk Kalp Vakfı (2006),
“Yılın Başarılı İş Kadınları Ödülü” Dünya Gazetesi (2006),
“ÇEK Eğitim Ödülü”, Çağdaş Eğitim Kooperatifi (2006).

Yayınları

2005 yılı başı olarak, toplam 440 yayını bulunmaktadır. Bunların 50’si yabancı dergilerde yayınlanmış tıbbi çalışmaları, 204’ü tıbbi, sosyal ve siyasal içerikli gazete makaleleri, 186’sı ise Türkçe tıbbi dergilerde ve kongre kitaplarında yayınlanmış araştırma, derleme ve olgu bildirimleridir.
2’si kitap, 3’ü seminer kitabı olmak üzere 5 yayını editör grubunda yer almıştır. 1. Basamak Sağlık Hizmetlerinde Deri ve Zührevi Hastalıklar El Kitabı adlı ve 5 baskı yapan ders kitabı, makalelerini içeren ve üç baskı yapan Cumhuriyetin Bireyi Olmak, çocukluk yaşamını anlatan ve 4 baskı yapan “AT KIZ”, son yazılarının toplandığı ve 2003’de yayınlanan Cumhuriyetin Bireyi Olmak II, 2004’te Mehmet Zaman Saçlıoğlu’nca kaleme alınıp T. İş Bankası’nca bastırılan, yaşamının öyküsünü içeren ve altı baskı yapan Güneş Umuttan Şimdi Doğar, 2006’da yayınlanan Cumhuriyet Radyo’da konuklarıyla yaptığı söyleşilerden oluşan “Geçmişten Geleceğe Radyo Cumhuriyet’te Çağdaş İnsan Söyleşileri” olmak üzere altı kitabı yayınlanmıştır. 2005’de Cumhuriyetin Bireyi Olmak I ve II, son dönem yazıları da eklenerek genişletilmiş ve birleştirilmiş baskı şeklinde yayınlanmıştır. Zehra İpşiroğlu’nun Türkan Saylan’la yaptığı, uzun zaman dilimini içine alan bir söyleşiyi kapsayan kitap Yapıcılığın Gücü 2006’da yayınlanmıştır.

...

The War of Dog filmini izlediyseniz eğer, konusunu da az çok hatırlarsınız. ABD Başkanı’nın bir skandalını örtbas etmek için bir Hollywood yapımcısından yardım istenir. Bu amaçla bir ülke ile hayali savaş yaratılıp kamuoyunun ilgisi o konuya çekilir. Ergenekonun her dalgası bana o filmi hatırlatıyor. Bizlerin, cüzzamlıdan ürküp kaçtığımız dönemde onun eline dokunan dermatologumuz, yaptığı organ nakilleri ve kurduğu üniversite ile iftihar ettiğimiz cerrahımız, Türkiye’nin ilk ve tek hücre ve gen tedavi merkezini kuran hematologumuz ilim irfanı bırakıp böyle bir örgüte üye olmuşlar. Bana inandırıcı gelmiyor. Ya size?

Fazla söze gerek yok aslında. TTB bu konuda bir açıklama yapmış: Hepimiz Türkan Saylan’ız diyerek en iyi cevabı vermiş.

İstanbul - III (İyi Bayramlar! )

2009-04-10T22:44:00.006+03:00

İstanbul lalesiz olur mu hiç?

İstanbul’da olduğumuzu duyan bir arkadaşım ve eşi, cumartesi gecesi için yaptıkları programa bizi de davet ettiler. İki kişi gideceklerken, toplam sekiz kişi gece yarısı Ortaköy Patika’nın yolunu tuttuk. İçeri girdiğimizde baktım yaş ortalaması 40-45 civarı, belki de daha yüksek! Eh biz de pek küçük değiliz. Yerimize geçip oturduk.
Patika’nın manzarası muhteşem. Neredeyse güneşin doğuşunda oradan ayrılacağımızdan habersiz ben, etrafımı seyretmenin keyfini çıkardım.
Gece 01.00 civarı, siyahlar giymiş, uzun ve kara sakallı, ufak tefek bir adam, orkestranın ve de yoğun alkışın eşliğinde sahnesini aldı. Türkü severim ama sadece türkü söylenen bara hiç gitmemişimdir. Elinde sazı, Zülfü Livaneli, Ahmet Kaya, Ezginin Günlüğü, Kazım Koyuncu derken baktım benim bildiğim şarkı ve türküleri söylüyor hem de güzel söylüyor ben de eşlik etmeye başladım. Sonra eskilere, Hümeyra’ya Sessiz Gemi’ye, Şevket Rado’nun sözlerini yazdığını orada öğrendiğim Kördüğüm’e kadar öyle güzel şarkılara geçtik ki iyice keyfim yerine geldi. Kısacası türküden, sanat müziğine, poptan, klasik müziğe, reggae, blues, rock ne ararsanız söylendiği, dans edildiği, halay çekilip, horon tepildiği bir gece oldu.
Bu kocaman sesli adam, dört - dört buçuk saat sahneden inmedi.Yani hiç ara vermedi. Sandalyesinin yanındaki sehpaya sıra sıra dizilmiş konyak kadehlerini ‘iyi bayramlar’ diye yudumlayışıyla, şarkı aralarında ‘programıma başlamadan önce’ deyişiyle, dizelerin arasında tüttürdüğü sigarasıyla, sanki tiyatro sahnesinden bizimle konuşurcasına söylediği şarkılarıyla dört dörtlük bir program sundu. Gecenin sonunda yaptığı gösteriyi hiç söylemiyorum bile!
Sabah altıya doğru oradan ayrıldık. Patikanın çalışanları bizleri ‘İyi sabahlar’ diye uğurladıklarında ben, Soner Olgun’un adını ilk kez o gün duyduğuma hayıflanıyordum.

Sabahın ilk ışıklarında Ortaköy

İstanbul - II

2009-04-09T21:14:00.004+03:00

Yeşil Vadi'den bir görünüm

Yola çıktığımızda nereye gideceğimizi bilmiyordum. Beykoz’a, ardından Riva’ya, sonra da ağaçlı yollardan geçip,Yeşil Vadi’ye vardık. Yeşil Vadi, dere kenarında, yeşil bir arazi üzerindeki minik bir kulübeden ve masalardan oluşan bir restaurant.
Gider gitmez dere kenarındaki bir masaya yerleştik. Sürprizin sahibi S., kahvaltılıklarımızı da almış. Arabanın bagajından neler çıkarmadı ki…Mangal için sucuk ve hellim peynirden tutunda simite, birkaç çeşit ekmeğe kadar her şeyi düşünmüş. Bize mangal ve çay siparişi vermek düştü. Hava serinceydi ve mekanın sahibi bizi içeriye, soba başına davet etse de yemeğimizi bitirene kadar yerimizden kalkmadık. Zaten cumartesinin tek konukları da bizdik!

Mangalda sucuk pişiren ben!

Kahve içmek istedik ama orada yokmuş. Biz de Polonezköy’ün yolunu tuttuk. Riva gibi Polonezköy’de hep görmek istediğim yerlerden biriydi. Şansıma bir günde iki isteğimde gerçek oldu. Kahve için Polonezköy’de Leonardo’yu seçtik. Çok ama çok şirin bu bina restore edilmiş ve sadece restaurant olarak hizmet veriyor. Sabahtan akşama kadar açık büfe hizmetinizde. Geniş bir arka bahçesi var. Orada fotograf çekemedim ama isteyenler sitesini ziyaret edebilirler.

Günü ortaladıktan sonra arabamızla Harem’den Karaköy’e geçtik. Bu sayede köprü trafiğiyle de cebelleşmemiş olduk. Eminönü sahildeki Yeni Cami’ye girip ‘En kötü günüm böyle olsun’ diye dua ettim, ardından Nimet Abla’dan piyango bileti aldım, oradan Mısır Çarşısı’nagittik. Karaköy'e gidipte Karaköy Güllüoğlu Baklavacısı’na gitmemek olmazdı:)

Galata'da yemek yediğimiz yerin tavanındaki ağlar ve kılıç balığı

Akşam yemeğinde Galata’da köprü altındaydık. Aslına bakarsınız benim umduğum tipik balıkçı restaurantlarını bulamadım orada. Bolca gürültülü müzik çalan kafeler dolmuş. Ne Cunda’daki ne de Adalar’daki balıkçılar yoktu ama biz denize, denizciye en yakın olanını seçip yemeğimizi yedik.Ve şarapçı olan ben hayatımın ilk rakısını içtim.

İlerleyen saatlerde başka bir sürpriz daha bekliyormuş beni…

İstanbul-I

2009-04-07T18:42:00.002+03:00

Neredeyse iki ay öncesinden planlamıştık İstanbul’u. Ne çabuk geçti zaman ve ben evime döneli iki gün oldu.
İstanbul’a otobüsle gitmeyi severim. Perşembe akşam üzeri yollara düştüm. Otopark sorunu olmadığından biletimi kendi terminali olan bir şirketten aldım.Ankaralılar bilirler, Gökçek’in marifetlerinden biri de otobüs şirketlerinin semtlere olan servis hizmetini kaldırmasıdır. Ya taksi parası vereceksiniz ya da metro, otobüs dolmuş yapacaksınız. Duyduğuma göre Kızılay’a filan servis koymuşlar son zamanlarda ama yükün varken Kızılay’a gitmek oradan yine başka bir araç bulmak zor iş. Gökçek demişken, İstanbul’daki tüm arkadaşlarım hatta bindiğim taksinin şöförü bile nasıl seçtiniz Gökçek’i, Ankara’ya yakıştıramadık dediler. Sanki tek sorumlusu seçmen. Onu aday gösterenlerin de hiç sorumluluğu yok mu bu konuda? Seçimler bitti ardından, hakkında davalar açıldı. Oldu mu şimdi? Bu arada Obama, onun 61 yaşında olduğunu duyunca inanamamış. Bence inanamayacak bir şey yok. Yaşlanmak için yüzünün olması gerekir bir insanın. Neyse bu konuyu bir tarafa bırakalım gelelim gezimize…

Cuma öğlene doğru, soluğu Emirgan’da denize sıfır Mehtap Çay Bahçesi’nde aldım. Geçen gidişimde de orada kahvaltı yapmış ve hem servisten hem de kahvaltısından çok memnun kalmıştım. Sonra Taksim, Cihangir, Asmalımescit’te dolaştım. Beyoğlu Elit'ten, köşedeki o minicik dükkandan yine çikolatalarımı aldım. Şampiyon’da kokoreçle midye dolma yedim. Ama bu kez memnun kalmadım. Dolmanın içinden kumlar vardı sanki ve kokoreçte değişmiş geldi. Sonra yine Cafe Krepen’de suflemi yedim. Asmalımescit dolaylarında dolaşırken Nuri Alço ile karşılaştım. Bunu anlattığımda arkadaşlarımın alay konusu oldum. Tabi ki Nuri Alço’nun kişiliğiyle ilgili değildi şakalar, filmlerde canlandırdığı karekterlerden yola çıkarak, ‘Daha ilk günde Nuri Alço’yu peşine takmışsın, sen İstanbullara yalnız gelme, aklımız sen de kalmasın’ diye epeyce bir laf duydum. Akşama İstinye Park’ta dolaştım, yine İstinye’de Fish Var’da balığımı yedim. Bunlar nerdeyse her geldiğimde yaptığım ve uğradığım yerler. Asıl sürprizlerle cumartesi karşılaştım.

Yolcu Yolunda Gerek...

2009-04-01T21:55:00.002+03:00

Bugünlerde
Saatlerin ileri alınmasına hala uyum sağlayamadım. Sabahın kör bir vaktinde işe gidiyorum. Uykusuzluk bir yandan. Son iki gündür gece gündüz arası sıcaklık farkı da arttı ki, sabah hava soğuk oluyor, kat kat giyiniyorum. Öğleden sonra hava ısınıyor, ben buharlaşıyorum.

Spor
Bugünlerde sporu da biraz ihmal ettim. Doğrusunu söylemek gerekirse faydalarını görmeye başlamıştım. Herkes zayıfladığımı söylüyor ama ben kilo vermekten ziyade derlenip toparlandım. Geçen gün alışverişe gittiğimde bir beden küçüldüğümü fark etmek mutlu etti beni(Hatta bir kot modelinde 2 beden )

Yolculuk
Yarın yolculuk var. Çamaşır, ütü, eşya hazırlama derdi… Bu sefer yalnızca bir sırt çantasıyla gideceğim. Normalde koca bir bavul taşırım hep.Şimdiye kadar sadece bir kez sırt çantasıyla dolaştım. Yıllar önce Fethiye’ye tatile gittiğimde, dönüşte bavulumu kargoya verip sırt çantamla İstanbul’a gitmiştim. İki gün orada kalıp, deniz otobüsüyle Yalova üzerinden Bursa’ya, oradan da Balıkesir’e geçmiştim. Kahvaltı İstanbul’da, öğle yemeği Bursa’da – iskenderdi yediğim-, akşam yemeğini de Balıkesir’de yemiştim. Ne tatildi ama!

Mostar Köprüsü
Geçen hafta Bosna-Hersek’e giden bir arkadaşım, içinde Mostar Köprüsü’nün silüeti olan cam bir süs eşyası getirmiş. Çok memnun oldum. Anlat nasıldı oralar dediğimizde de, heyecanla açtı bilgisayarını ve çektiği fotografları gösterdi. Saray-Bosna minicik bir Anadolu şehri, Mostar ise kasabası görünümünde. Eminim baharda yemyeşil olduğunda çok daha güzel görünür. Fotograflar içinde beni en çok etkileyen, delik deşik olmuş bir duvarın fotografıydı ki ne kadar şiddetli bir ateş altında kaldıklarının göstergesiydi.
Saray- Bosna dört bir yandan kuşatılmış. Sadece bir tünel aracılığıyla dış dünya ile bağlantı sağlamışlar. O tünelin geçtiği yerdeki evin sahibi teyzenin elini öperken de fotograf çektirmiş bizimkisi. Ben de ‘Teyzenin adı neydi?’ dedim. Düşündü ve ‘Boşnak bir teyzeydi işte’ dedi. ‘Ben olsam teyzenin seceresini öğrenirdim’ dedim.
Kadınlar ve erkeklerin farkını ortaya koyduk sanırım.

Biraz müzik
Bir iş arkadaşım ABD’den yeni döndü. Bilgisayarımıza yeni müzikler eklemiş. Elvis Presley’den Leonard Cohen’e. Buraya kadar her şey normal ama bana enteresan gelen Elvis Presley’in sesini tanımaması oldu. Siz şarkıları dinlerken ben de çantamı hazırlayayım.

Dönüşte görüşmek dileğiyle...

AKP'nin Türban İtirazı

2009-04-01T19:22:00.001+03:00

Milliyet'te yazan bu haberi okuyan birçok kişi şaşırmıştır sanırım.

Dua

2009-03-30T23:36:00.003+03:00

On gün kadar önce, çok sevdiğim bir arkadaşımın kanser olduğunu öğrendim. Rastlantısal olarak erken teşhis edildi. Kendisine kalsa, ileri tetkik yaptırmayacaktı ama iteleyerekten tetkiklerini yaptırttım. Hemen hemen her gün rapor verdi bana. Bugün bu yapıldı, sonucu şu gün alacağım gibilerinden. Hafta başı arayıp karsinom dediğinde 'şaka mı bu?' diye garip bir tepki verdim (kendime hala kızıyorum) Erken tanı dedi, rahatladım. Geçtiğimiz cuma için planlanan operasyon için yanında olmamı istedi. Cuma gece yarısına kadar, cumartesi de nerdeyse 24 saat yanındaydım. Duvar saatinin tiktaklarına eşlik ederek damlayan serumun dışında, hiçbir hareketin olmadığı bir vakitte, arkadaşım yatağında uyurken bolca düşünecek zamanım oldu.

*Hayatta en önemli şey sağlık.

*Hayatta her şey gelip geçiyor. Minicik şeylere niye çok üzülüyoruz ki?

Beni üzen ve yoranları bir tarafa itmek istiyorum.Kendimce bir dua tutturdum:

Yanında olup gözümdeki yaşı görmeyen değil, binlerce mil uzakta olsa da, ‘hayatımda sen olmasan beynimin yarısını kaybetmiş gibi hissederim’ diyen dostlarım kalsın yeter bana.
Medeni bir insan gibi konuşmak yerine kaçıp saklanandan,
Hayattan ne beklediğini çözememiş, çevresine verdiği mesajlarda net olmayan, UWO gibi gezen varlıklardan uzak tut beni Tanrım!

UWO : Unidentified Walking Object :))

Seçim, Üzücü Haber, Mim

2009-03-30T21:20:00.005+03:00

Seçim

.*Bir seçim daha bitti. Epeyce tartışılacaktır. Gökçek yine Ankara’yı aldı. Bence bu ona yetmemeli. Milletvekili olsun, AKP’nin başına geçsin. Bakan, başbakan olsun. Yüreğimden geçen ise uzaya giden ilk Türk olsun.
*Seçim yapmadık savaştık resmen. Bugün işten eve dönerken radyoda 10 ölüden bahsediyordu.
*Buradaki gibi enteresan protestolarda oldu.
*Fazla konuşmayacağım, zaten gazete, tv her yerde yorum var.

Üzücü Haber

Bugünün sıcak bir haberi de, helikopter kazasında ölen muhabir İsmail Güneş'in cesedine ulaşılmış. Hayatta kalmak için verdiği mücadeleyi keşke kazansaydı. İstedikleri herkesin telefon konuşmalarını dinleyip, çarşaf çarşaf yayınlayabilen teknolojimiz asıl gerekli olduğu zamanda işlemedi. Hiç anlayamadığım bir şey de, 112 ile telefon konuşmalarının televizyonlarda yayınlanması ki ben dayanıp dinleyemedim. Yakınları nasıl üzülmüşlerdir…

Mim

Bu arada Bekriya beni yine mimlemiş. Konumuz internete girdiğimiz zaman mutlaka uğradığımız, sevdiğimiz bloglardan 3 tanesini yazmakmış bu sefer. Ben üçle sınırlandırmadım bunu.2x3 yaptım. Aslında blog listem sayesinde en yeni yazılanları takip edebiliyorum. Eğer ki takip edemeseydim, ne yapardım. Troywind’in ve sık yazan arkadaşlarımın sayfalarına öncelikle bakardım.Mesela TüTü, Asortik Krep, Pembe Kalem, A Cup of Caffein ve de sen Bekriya’cığım.

Müdür Bey

2009-03-26T21:53:00.001+02:00

-Müdür bey merhaba, ben Dr. X
-Merhaba Dr. Hanım
-Nasılsınız? İyi misiniz Müdür Bey?
-İyiyim Dr. Hanım.
-Müdür Bey sesim iyi geliyor mu?
-Yok Dr. Hanım parazit var telefonda.
-Ben de sizin sesinizi duyamadığımdan bağırarak konuşuyorum zaten.
-Müdür Bey, bizim telefon bozuk. Parazit ondan. Telefonun değişmesi gerekiyormuş, ihalede alınacakmış telefon. O zamana kadar biz ne yapacağız?
-Tamam Dr. Hanım ben ilgileneceğim.

XXX

-Müdür bey merhaba,
Müjdemi isterim.
-Ne müjdesi Doktor X Hanım
-Hamilesiniz!
-??????? Ne diyorsunuz Doktor Hanım.
-Siz barkodlama yapan personeli değiştirdiğiniz için bu gidişle erkeklere hamile, kadınlara prostatınız var denirse şaşırmayın.

XXX

Ertesi gün yani bugün, eski personelimiz yerine döndü. Ama henüz telefondan haber yok. Bizim müdürün bir huyu var. Bir istem yaptığınızda en az 3 kere söylemek gerekiyor. Ondan sonra gerçekten lazımmış diyor ve harekete geçiyor. Her istem yaptığımda yüzüme sanki ilk kez duymuş gibi bakmıyor mu, işte bu beni öldürüyor.

Eski Datça

2009-03-23T19:01:00.003+02:00

İçimdeki karanlığı patlatacağım
Ve beynimin en ölümcül yaşlarıyla
Ağlaya ağlaya
Yepyeni bir insan
Pırıl pırıl bir can
Bitecek toprağa

Can Yücel

Datça deyince Nihat Abi’yi, Eski Datça deyince de Can Yücel’i anmamak olmaz değil mi?

Sanırım 2004 yılı ağustos sonuydu Datça’ya gittiğimde. Hatta 1 Eylülde Simi Adası’ndan gelenlerle çarşıda dolaşırken rastlaşmıştım. Kimbilir belki içlerinde Nihat Abi de vardı. Hayatımızda, böyle teğet geçtiğimiz kimbilir kaç kişi var?

NOT: Eskileri karıştırırken elime geçti bu fotograflar. Eski makinemle çekildiğinden taratıp bilgisayara yükledim.

Başucumda Müzik

2009-03-22T23:41:00.005+02:00

Araba kullanırken en sevdiğim şey müzik dinlemektir. Gece geç bir vakitte evime dönüyorsam, trafikte sakin olur, ben de müziği sonuna kadar açar eşlik ederim.

Bu akşam eve dönerken de radyoda Işın Karaca çalmaya başladı. Anadilim Aşk adlı albümünden bir şarkı, adı da ‘Aramıza Yollar’dı … O albümü dinlediğim dönemde ben Kürşat Başar’ın Başucumda Müzik adlı kitabını okuyordum. O albümden ne zaman bir şarkı duysam veya o kitabı ne zaman görsem birbirlerini hatırlatırlar.
Tango olmasından mıdır yoksa isminden dolayı mıdır bilmiyorum ama Bitmemiş Tango kitaba en yakıştırdığım şarkıdır.

Bitmemiş Tango

Solgun efendim

Ayılttınız hayattan beni

Yalnız bir kızdım

Öksüz yıldızdım

Çarpıp gittiniz

Hala aralık kapım karanlığa

Dalgın efendim

Dargın efendim

Yansaydık ah keşke daha ilk adımda

Keşke ölüme değil aşka inansaydık

Eşlik edecektiniz tek kişilik dansıma

Teriniz sildiğim mendil kalsın sizden bana

Mızıkçılık ettiniz yarim

Erken kaçıp gittiniz heyhat

Size kırgınım hala lakin

Yokluğunuzda çok zor hayat......

Bekriya beni mimlemiş, konumuz etkilendiğimiz bir kitaptı, bense durmuş albümü anlatıyorum. Kusura bakma Bekriya'cığım.

Kürşat Başar’ın ‘Sen Olsaydın Yapmazdın Biliyorum’ dan sonra okuduğum ve de çok sevdiğim kitabıdır Başucumda Müzik. ( Bekriya’cığım sen bilerek diğer bloguna Kayıp Romanlar adını vermişsin, ben farkında olmadan Başucu Mektupları demiştim. Şimdi düşünüyorum da, demek ki bu kitabı sevmem de etkenmiş o ismi vermem de! )

Vikipedide bu kitapla ilgili şunlar yazılmış:

Başucumda Müzik, Kürşat Başar'ın efsanevi bir aşk hikâyesini anlattığı romanı. Eksik olan diğer kalbini evli bir adamda bulan küçük kız ve hayatı onsuz eksik yaşadığını anlayan beyefendi..hayatın aşk üzerine yorumu... söylemek istenen ama açılmayan dudaklara kilitlenen sözler ve eksik kalmış sözler... muhteşem bir hayat öyküsü. Kitabın, başta Menderes hükümetinin bir bakanı olan karakteri olmak üzere karakterlerinin ve ilişkilerin, gerçek hayattan etkilenerek çizildiği bizzat yazarı tarafından da doğrulanmıştır.
BASUCUMDA MUZIK
Arka kapaktan: " Eğer, hayatınızın herhangi bir an'ına gidip orada sonsuza dek kalacaksınız deseler yalnızca iki şeyden birini seçmek isterdim. Biri, o çocukluğun bahçesindeki ağacın dalına asılı salıncakta sallanırken... Öteki, bütün hayatım boyunca en çok sevdiğim adamla öpüştüğüm ilk gün... Herkes aşık olmanın ortak dilini bulup yazmaya çalışıyordu.
Ama aslında bu kadar basitti işte: Birini öptüğünde salıncakta sallanır gibi hissediyorsan aşıksın.'
Başucumda Müzik, bizi 'gerçekleşen bir rüya'ya götürüyor. 50'li ve 60'lı yılların karmaşasında unutulup gitmiş gizli bir aşk öyküsünü anlatıyor. Orada, sokaktan akordiyon sesinin geldiği bir bahar sabahında, unutulmaz cumartesilerde, unutulmuş şarkılarda eşsiz bir duyguyu, tutmak isterken avucumuzdan kayıp giden o rüyayı okuyacaksınız. Hem de çok tanıdık bir yakın tarihin çarpıcı gerçeğinin içinde..

Her ne kadar 2003’de kitabın ilk çıktığı dönemde Kürşat Başar verdiği bir röportajda bu kitabın kahramanlarının Fatin Rüştü Zorlu ve Vesamet Kutlu olduğunu söylememiş olsa da (Zaten kitabın başında ‘‘Kitapta yazılanların hepsi gerçektir. Ama aynı zamanda hepsi yalandır. Çünkü onu ben yazdım’’ diye bir not vardır) ben bu kitabı gerçekmiş gibi okudum.

Kimleri mimlediğime gelince, bu satırları okuyan tüm kitapsever arkadaşlarımı mimliyorum. Sizlerden etkilendiğiniz bir kitabı bizlere tanıtmanızı rica edeceğim.

Eymir ve Yağmurda Ankara

2009-03-22T21:29:00.002+02:00

Eymir

İşte zor bir hafta geçirdim. Yapılması gereken işler, her zaman tıkır tıkır yürürken bu kez öyle olmadı. Santral memuresi gibi sürekli telefon başındaydım. İşten hariç cuma akşamı aldığım bir haber, daha fazla dert,tasa istemiyorum dedirtti. Neyse ki zihinsel yorgunluğumu bugün Eymir’de attım. Her gidişimde iyi ki ODTÜ’nün burası diyorum. Ankara’nın dibinde bu bakir araziye bir ara Gökçek göz dikmişti. Eğer belediyenin eline geçseydi ne olurdu düşünmek bile istemiyorum. Gölün dibinde dizi dizi siteler biterdi sanırım. Kahvaltı sonrası gölün etrafında yürümek istedik. Meğer ne büyük bir gölmüş. Bir saat kadar yürüdük, yön kavramımızı kaybettiğimizden, ileri mi gitsek daha az yürürüz yoksa dönsek mi kestiremediğimizden geriye döndük. Bir saatte dönüşte yürüdük. Başta da dediğim gibi zihinsel yorgunluk kalmadı ama bacaklarım şu an tutmuyor. Bu iki saat içinde yağmura yakalandık, rüzgara da… Bir ara güneş bile açtı. Zaten giderken Oran Sitesi’nin orada kar vardı. Yani bir günde dört mevsimi birden yaşadık.

Yağmurda Ankara

Bugün şehir içinde epeyce bir yol yaptım. 100 km kadar. Akşam 19.30 civarı İskitler’den Akköprü’ye, oradan da İstanbul yoluna dönmek üzere seyir halindeyim. Müthiş yağmur var. Akköprü’nün orada koca bir gölün içinden geçtik. Yenimahalle Köprüsü ardından Çiftlik Kavşağı’na kadar sağ şerit su altında kalmış.Yol anladığım kadarıyla sağa eğimli ki sağ şeridi kullanamıyor araçlar. Çiftlik Kavşağı’ndaki köprünün altı tamamen su altındaydı. Sol şeritten orta şeride geçtim. İyi ki de öyle yapmışım. Köprünün altında, sol şeritteki bir araba –suya girdiği için belki de- arıza yapmıştı.
Tipik bir yağmurlu günde yaşananlar bunlar. Arabadan inmeden plakalarımı kontrol etmeliyim diye düşündüm (Yağmurlu bir günde, çok övünülen alt geçitlerden birinden geçerken suya düşmüştü arabamın ön plakası)
Merak ediyorum. Siyasetçiler çok övündükleri bu yolları yağmurda, karda kışta hiç kullanmazlar mı? İşten evlerine nasıl giderler? Işınlanırlar mı? Hep şöförleri mi kullanır arabayı ve de onlar siyah camlarının ardından her şeyi toz pembe mi görürler?

18 Mart

2009-03-18T19:59:00.002+02:00

Bu memleketin toprakları üstünde kanlarını döken kahramanlar!
Burada dost bir vatanın toprağındasınız.
Huzur ve sükun içinde uyuyunuz.
Sizler, Mehmetçiklerle yan yana, koyun koyunasınız.
Uzak diyarlardan evlatlarını harbe gönderen analar!
Gözyaşlarınızı dindiriniz.
Evlatlarınız , bizim bağrımızdadır. Huzur içindedirler ve huzur içinde rahat rahat uyuyacaklardır.
Onlar, bu toprakta canlarını verdikten sonra bizim evlatlarımız olmuşlardır.

Atatürk
1934

NOT: Saat 21.00, TRT 1'de Benim Adım Çanakkale adlı bir program var. Traş olmayı unutmuş (!) kirli sakallı sunucusuna gıcık kaptım. Zaten ne zamandır TRT'ye gıcığım.

Özlemişim

2009-03-17T22:23:00.000+02:00

Bugün uzun bir aradan sonra ilk kez hasta muayene ettim.
Özlemişim hastayla konuşmayı, muayene etmeyi, tetkik istemeyi ve sonuçlarını değerlendirip tanı koymayı...

Sinema Büyüsü

2009-03-15T23:09:00.003+02:00

Son zamanlarda epeyce film izledim. Slumdog Millionaire ve The Wrestler için birer post hazırlamıştım.

Slumdog Millionaire kesinlikle 1 numara,

The Curious Case of Benjamin Button tavsiye edeceğim bir film,

Vicky Cristina Barcelona eğlenceli,

Burn After Reading Coen Kardeşler’e yakışan bir kara mizah hikayesi,

The Wrestler iç burkan bir dram,

The Reader’da Kate Winslet’in çok cesur sahneleri vardı. Çocuklarınıza izletmeyin. Diğer yandan da ‘Sophie’s Choise’ gibi bir film varken her fırsatta Yahudi soykırımının araya sıkıştırılmasından sıkıldım. Soykırıma uğramış diğer milletlerin sesi niye çık-a-mıyor??

Changeling daha önce de benzer filmler izlemiştim dedirtti. Biraz da kasvetli geldi.

Frozen River, beni en çok şaşırtan film oldu. Filmi izledikten sonra yorumlara baktım da Hollywood şaşasından uzak, olabildiğince sade bir film olan Frozen River, 2008’in en çok ilgi toplayan filmlerinden biriymiş. Sundance Film Festivali’nde Büyük Jüri Ödülü’nü kazanmış, New York Eleştirmenler Birliği’nin “En İyi İlk Film” ödülüne layık görülmüş ve Amerikan Film Enstitüsü’nün belirlediği “2008’in En İyi 10 Filmi” arasında yer almış. Oscar’larda ise “En İyi Kadın Oyuncu” ve “En İyi Özgün Senaryo” dallarında ödüle layık gösterilmiş. Kate Winslet sevenler kızacak belki ama bence Melisa Leo Oscar’ı alsaymış olurmuş.Filmde Amerika - Kanada sınırına yakın bir bölgede yaşayan ve yasadışı yollardan göçmen taşıyarak hayatlarını kazanan biri beyaz diğeri Kızılderili iki kadının hikâyesini anlatıyor.

Sırada Gran Torino var. Onu da Clint Eastwood için izleyeceğim. Beğenirsem ayrıca belirtirim.

Eskidendi...

2009-03-14T17:16:00.005+02:00

Dün gece oturup Lost’un 5. sezonunun 6 bölümünü seyrettim. Biliyorum ki Lostseverler bu duruma şaşırmazlar. Bu sezonda kahramanlar sürekli zaman içinde hareket halindeler. İç içe geçmiş paralel yaşamlar… Bu sayede aklımızdaki bir çok soruya da cevap buluyoruz ama cevaptan çok yeni sorularda karşımıza çıkıyor.

Paralel yaşamlar derken, şu günlerde ben de, yıllar öncesine gidip geliyorum. Doğuda küçük bir şehre gitmiştim o zamanlar. Hayatımda ilk kez kendi sorumluluğumu aldığım dönemdi. Yeni iş, yeni arkadaşlar, yeni ev, yeni bir hayat kısaca. Orhan Pamuk’un Yeni Hayat adlı kitabı da yeni çıkmıştı. Sertab’ın Lal adlı albümü de. İki gün önce ‘Merhaba, uzun zaman oldu. Nasılsın?’ diyen bir mail almasaydım gidip gidip gelmezdim belki o yıllara. Bir de bugün tv’deki bir müzik kanalında Sezen Aksu’nun ‘Eskidendi’ şarkısını izlemeseydim. Şarkının sözleri de, klibi de beni o zamana ve şehre götürdü.
Orta yaşlarda olmanın verdiği ağırlıktan mıdır nedir, kaç zamandır diyordum zaten’ Eskidendi, eskidendi, ah eskiden’…

Sezen Aksu - Eskidendi cok eskiden
Yükleyen sayit

Hani erken inerdi karanlık

Hani yağmur yağardı inceden

Hani okuldan, işten dönerken

Işıklar yanardı evlerde

Hani ay herkese gülümserken

Mevsimler kimseyi dinlemezken

Hani çocuklar gibi zaman nedir bilmezken

Hani herkes arkadaş

Hani oyunlar sürerken

Hani çerçeveler boş

Hani körkütük sarhoş gençliğimizden

Hani şarkılar bizi henüz bu kadar incitmezken

Eskidendi, eskidendi, çok eskiden

Şimdi ay usul, yıldızlar eski

Hatıralar gökyüzü gibi

Gitmiyor üzerimizden

Geçen geçti

Hadi geceyi söndür kalbim

Şimdi uykusuzluk vakti

Gençlik de geceler gibi eskidendi

Hani herkes arkadaş

Hani oyunlar sürerken

Hani çerçeveler boş

Hani körkütük sarhoş gençliğimizden

Hani şarkılar bizi henüz bu kadar incitmezken

Eskidendi, eskidendi, çok eskiden

Hani herkes arkadaş

Hani oyunlar sürerken

Kimse bize ihanet etmemiş

Biz kimseyi aldatmamışken

Hani biz kimseye küsmemiş

Hani hiç kimse ölmemişken

Eskidendi, çok eskiden

Hani herkes arkadaş

Hani oyunlar sürerken

Hani çerçeveler boş

Hani körkütük sarhoş gençliğimizden

Hani şarkılar bizi henüz bu kadar incitmezken

Eskidendi, eskidendi, ah eskiden…

14 Mart Tıp Bayramı

2009-03-14T13:14:00.003+02:00

Üniversite ve de mesleğe ilk başladığım yıllardaki kutlamalardan eser yok. Kimsenin de kutlama yapmaya isteği yok zaten. Bu sabah erkenden arayan bir arkadaşımın telefonunu hayırdır diye açtım. Bayramını kutlamak için arıyorum dediğinde de çok mahçup oldum.
Yine çok sevdiğim bir arkadaşım incelik yapmış, bayramımı kutlamakla kalmayıp çiçek hediye getirmiş.

14 Mart Tıp Bayramı Kutlu Olsun.

Bendeniz

2009-03-14T13:05:00.002+02:00

Sevgili yeğenim yapmış bu resimleri. Çok güzel yaptım diyerek hediye etti bana. Hiç turuncu saçım mavi dudağım olmadı ama o bunu yakıştırmış :) Ben de saklıyorum resimlerimi...

Slumdog Millionaire

2009-03-09T22:03:00.002+02:00

Son zamanlarda izlediğim en güzel film. Tavsiye ettiğim tüm arkadaşlarım çok beğendiler.

Yazarına göre şans, filme göre alınyazısı Jamal’i başarılı kılan. Bana göre de kendi şansını kendi yarattı. Yaşadığı onca çileye rağmen gerçek aşkın peşinden gitmeseydi bu başarıyı kazanır mıydı? Jamal Latika’dan hiç vazgeçmedi, Latika’da onu hep kötülüklerden uzak tutmaya çalıştı. İşte gerçek bir aşk hikayesi. Detaylar için buraya bakabilirsiniz.

Slumdog Millionaire Movie Trailer HQ
Yükleyen xtoni11

The Wrestler

2009-03-08T20:24:00.003+02:00

Konusunu hiç bilmeden izlediğim The Wrestler’de profesyonel bir güreşçi olan Ray’ın yaşamı belgesel tadında verilmiş
Başrol oyuncusu Mickey Rourke. (Maalesef 9,5 Hafta’da kendine hayran bıraktıran yakışıklılık tamamen gitmiş (Fiziksel güzellik geçicidir lafına uygun düşüyor bu durum) 50’li yaşlarında olmasına rağmen onun bu kadar göçmüş olması sanırım biraz serseri hayatına, biraz yaptığı boksa bağlı. Tabi sonra dağılan yüzünü teslim ettiği cerrahlara… Zaten film başladığında yüzünü görmüyoruz, kamera arkadan onu takip ediyor.)

Bence yönetmen Aranofsky çok iyi bir seçim yapmış başrolü ona vermekle. Sanki kendi hayatını oynamış Mickey. Son maç öncesi yaptığı konuşmayı film için mi yapmış yoksa gerçek hayatını mı özetlemiş yorum size kalmış. Beni en çok etkileyen sahneler kasap dükkanında elini kesme sahnesi, vücudundan tel zımbaların çıkarılışı (geri dönüş olarak verilmeseydi ben o maç sonrası ölür derdim) ve final sahnesiydi.

Filmde Mickey Rourke dışında bir striptizciyi canlandıran Marisa Tomei’de çok iyiydi. Sadece striptizci demek doğru olmaz. Sorumluluk sahibi bir bekar anne ve iyi bir dosttu.Güreş nedeniyle ailesini, kızını, sağlığını kısacası hayatındaki her şeyi bir yana itmiş ‘loser’ Ray’in en yakınındaki insandı.

Hiç sulandırılmamış, hiç abartılmamış karekterlerle The Wresler bence güzel bir dramdı. Dövüş sahnelerine tahammül edebilirim diyenlere tavsiye ederim.

Filmin final şarkısı Bruce Springsteen’den…

Bruce Springsteen "The Wrestler" - Official Video

Ankara Kalesi, Anadolu Medeniyetleri Müzesi ve 8 Mart Dünya Kadınlar Günü

2009-03-07T20:01:00.010+02:00

Bu haftasonu bir değişiklik yaptım ve uzun zamandır gitmek isteyipte gidemediğim Kale’ye gittim. Hava da nasıl rüzgarlıydı anlatamam. Sanki Çanakkale’nin lodosu Ankara’ya gelmiş gibiydi. Neyse ki yağmur yağmadı.

Arabamı hemen Anadolu Medeniyetleri Müzesi’nin karşısındaki otoparka yani Ankara Evi’nin otoparkına bıraktım. Randevuma biraz erken geldiğimden Kale kapısına doğru yürüdüm. Zeynep’ten mor renkli seramik bir kolye aldım. Bu arada heryerin polis kaynamasından olağandışı bir durum olduğu belliydi. Meğer Ankara’ya gelen Hillary Clinton NTV’deki Haydi Gel Bizimle Ol programına konukmuş ve çekimler Çengel Han’da yapılacakmış. Neyse ki biz biraz erken gittiğimizden o trafik keşmekeşine kalmadık ama ilerleyen saatlerde yolları kapadılar, Kale’nin içine bile geçişi engellediler. Dolayısıyla gezimizi biraz etkiledi.

Arkadaşımla buluştuktan sonra ilk durağımız Anadolu Medeniyetleri Müzesi oldu. İkimizinde Müzekart’ı olunca bedavaya girdik.
Ardından Pirinç Han’a doğru yürüdük ve yine Pirinç Kafe’de oturup o güzel gözlemelerini yedik, porselen demlikte demlenen çaylarından içtik. Pirinç Han’da bir dost dükkanında soluklanıp epeyce sohbet ettik. Ardından Hamamönü’ne doğru yürüdük. Ben şimdiye kadar oraya hiç gitmemiştim. Yöre adlı otantik el dokumalarının da satıldığı mağazanın üç katını da dolaştık. Ben orada dayanamayıp duvarıma asmak için seramik bir balık aldım (Ne de olsa balık burcuyuz ya!)
Tekrar Kale’ye döndüğümüzde yollar kapatılmıştı. Ara yollara sapmak zorunda kaldık. İyi bir zamanlama yapmışız ki 5-10 içinde Clinton Kale’den ayrıldı da biz Kale’ye girip And Kafe’nin yolunu tuttuk. Onca rüzgardan sonra kafeye girmemizle huzuru bulduk diyebilirim.Orada yediğim beşamal ve mantar soslu ıspanaklı krebi çok beğendim ve bu güzel yemek için şefe teşekkür ettim.

Pirinç Han'ın duvarında Faruk Nafiz Çamlıbel'den Han Duvarları adlı şiiri asılıydı.

Han Duvarları

Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,

Bir dakika araba yerinde durakladı.

Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,

Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...

Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,

Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.

............

Aradan yıllar geçti işte o günden beri

Ne zaman yolda bir han rastlasam irkilirim,

Çünkü sizde gizlenen dertleri ben bilirim.

Ey köyleri hududa bağlayan yaşlı yollar,

Dönmeyen yolculara ağlayan yaslı yollar!

Ey garip çizgilerle dolu han duvarları,

Ey hanların gönlümü sızlatan duvarları!..

Anadolu Medeniyetleri Müzesi

Üstteki fotograf Çatalhöyük’teki 9000 yıl önceki bir evi bize göstermesi bakımından önemli. 1000 değil 2000 değil tam 9000 (dokuzbin) yıl önce! O zaman yaşayan çiftçiler bitişik düzende inşa edilmiş evlerde yaşıyorlarmış, giriş ve çıkışlar için de damları kullanıyorlarmış. Soldaki merdiven giriş ve çıkışlar için kullanılan merdiveni simgeliyor. Yine evlerin duvarlarında boğa başlarının ve resimlerin olması dikkat çekici. En ilginç olan ise evlerdeki sekilerin altında ev halkını koruyan ve onlara güç veren atalarının cansız bedenlerinin gömülü olması. (fotografta anlaşılmıyor ama öndeki duvarın arkasında bir gömü vardı)

Aşağıdaki Tanrıça Kibele’nin heykellerinin fotograflarını özellikle seçtim. Tanrıça Kibele, Anadolu’nun ilk toplumları için, doğurganlığı simgeleyen, doğaya bolluk ve bereket veren, yeryüzüne olduğu kadar gökyüzüne de egemen olan Ana Tanrıçaya Hititler ‘Hepat’ ve ‘Arinna’nın Güneş Tanrıçası’, Geç Hititler ‘Kubaba’, Lidyalılar ‘Kybebe’ adını vermiş ve kendilerini koruduğuna inanmışlardır. Yine daha sonra Anadolu’da yerleşen Frigler, Yunanlılar ve de Romalılar da Kibele’yi benimsemişlerdir. ( Bu heykellere bakarken binlerce yıl önce kadına saygı varmış, ileri mi gidiyoruz geri mi diye düşünmeden edemedim)

Tüm kadınların 8 Mart Dünya Kadınlar Günü'nü kutlarım.

MEVA Sağlık Bilgilendirme Bülteninden-II

2009-03-07T08:46:00.002+02:00

Menopoz Sonrası Dönemde Kullanılan Çeşitli Vitaminlerin, Kanserden koruyucu etkisi Olmadığı Anlaşıldı

ABD de yapılan kapsamlı bir çalışma sonucunda menopoz sonrası dönemde kadınların çeşitli vitaminleri kullanmalarının, kanserden koruyucu etkisi olmadığı, bunun yanı sıra kalp ve damar hastalıklarına faydası olmadığı ve yaşam süresine etkisinin olmadığı saptandı.

Çalışma 50-70 yaşları arasındaki 161 bin kadın üzerinde yapıldı. Grubun yarısını oluşturan, çeşitli vitaminler kullanan kadınlar 15 yıl süre boyunca izlendiler; sonuçta kontrol grubu ile kıyaslandığında meme, bağırsak, rahim, böbrek, safra kesesi , mide, yumurtalık, akciğer kanserleri gelişmesinde hiçbir önleyici etkisinin olmadığı anlaşıldı.

Sonuç olarak bu yaş grubuna giren kadınlarda sağlıklı beslenmenin yeterli olduğu ve herhangi bir vitamin ve/ veya mineral takviyesine gerek olmadığı anlaşıldı.

Amerikan Sağlık Bakanlığının son yayınladığı istatistiklere göre ABD vatandaşlarının yaklaşık yarısının vitamin gibi takviye ürünlerine yılda 20 Milyar Dolar’dan fazla para harcadıkları ve bu harcamaların her yıl daha da arttığı anlaşıldı. Bu harcamaların hiçbir faydasının olmadığını(İlacı satan şirketler dışında “Vakfın notu”) bildiren yetkililer kadınların erkeklere göre daha fazla takviye ürünleri kullandıklarını açıkladılar.

Erkekler üzerinde başlatılan benzer çalışmanın 2012 yılında sonuçlanması bekleniyor.

Dr Can Gürbüz

Bu çalışma Archives of Internal medicine dergisinde yayınlandı.
Arch Intern Med. 2009;169(3):294-304

MEVA Sağlık Bilgilendirme Bülteninden-I

2009-03-06T18:33:00.003+02:00

Yoğun yapılan Egzersiz ve Ağır Ev İşleri Meme Kanseri Riskini Azaltıyor

ABD de 32.000 kadın üzerinde yapılan bir çalışmada normal kiloda bulunan kadınlarda yoğun şekilde yapılan egzersizler ile meme kanseri riskini % 30 oranında azaltmak mümkün oluyor.
Ağır ev işleri yapmak yoğun egzersiz sınıfına giriyor. Örneğin yerleri silme, pencere silme, bahçe işleri yapma, odun kırma gibi işler bu gruba giriyor. Bunun yanı sıra iddialı koşu, yoğun aerobik, dağ bisikletine binme, iddialı hızlı dans etme gibi etkinlikler de bu grubu giriyor.

Bu etki sadece normal kiloda olan kadınlarda görülüyor. Kilolu kadınlarda bu etki görülmüyor.

Yapılan bu çalışmada, hafif egzersiz sınıfına giren elektrik süpürgesi ile süpürme, makinede çamaşır yıkama, resim yapma, çiçek toplama gibi ev işlerinin meme kanseri riskini azaltan etkisi görülmediği saptandı. Yürüyüş, hafif ve yavaş yapılan koşu gibi etkinlikler de meme kanseri riskini azaltmıyor.

Ağır egzersiz ve ev işlerinin meme kanseri riskini azaltma mekanizması olarak bağışıklık sistemini güçlendirmesi gösterilmektedir.

Dr Can Gürbüz
Bu bulgular Breast Cancer Research dergisinde yayınlanmıştır.
Prospective study of physical activity and risk of postmenopausal breast cancerLeitzmann MF, Moore SC, Peters TM, Lacey JV, Schatzkin A, Schairer C, Brinton LA, Albanes DBreast Cancer Research 2008, 10:R92 (31 October 2008)[Abstract] [Full text] [PDF] [PubMed] [Related articles]

Çizgilerle Felsefe

2009-02-16T19:11:00.007+02:00

Düşler

*Bazen, tüm dünyayı kurtarabileceğimizi düşünürüz, elimizden gelen çok şey olmaz ama yine de moral bozukluğuna bire birdir.....

İyimser

*Bazen yaşam öyle ağır gelir ki insana, ancak pembe gözlüklerle katlanılabilir, uçmak isteyene deli denmesi de cabası.....

Görece

*Bazen kendimizi kandırırız, buna gereksinimimiz de vardır aslında, çevremiz de bize anlayışlı yaklaşır, belki de uğraşmak istemez.....

Sınırlar

*Bazen ne söylersek söyleyelim, karşımızdakinin sınırları bizi sınırlar, uzaylı muamelesi görürüz.....

İkna

*Bazen aklımıza gelen doğruları tam söyleyecekken, türlü etmenler ve eskimeyen yöntemlerle bundan vazgeçeriz, belki de ikna ediliriz......

Önyargı

*Bazen gerçekler o kadar nettir, o kadar gözümüze girer ki, ancak biz daha önyargımızı aşamamışızdır ve fırsat kaçmıştır.....

Uğur

*Bazen, bazı şeyleri hiç öyle düşünmemişizdir, biri kalıpların dışında bir şey söyleyince yaratıcılık bu deyip, şapka çıkarırız......

Fırsat

*Bazen yanı başımızdaki fırsatları, sahip olduğumuz güzellikleri görmeyiz, illa biri mi anımsatmalı?.....

Yetenek

*Bazen ne kadar yetenekli olursak olalım, elimizdeki malzeme, bulunduğumuz ortam bir yere kadarsa, biz ne yapabiliriz ki?......

Merak

*Bazen sırf insani bir merak uğruna pazarlamacıların tuzağına düşeriz, para verip almak tatlı gelir.....

Heves

*Bazen ne olduğumuza/olmadığı-mıza bakmadan yanlış şeylere heves ederiz, sonuç şu olur ; heveslendiğimizle kalırız, bir de hayal kırıklığı.....

Terfi

*Bazen kendinizi bir halt zannedersiniz, bir şey olduğunuzu düşünürsünüz ama sonuçta ineksinizdir....

İçgüdü

*Bazen kim ne derse desin standardımızın dışına çıkamayız. Standart bir içgüdümüz varsa suç bizim mi?.....

Görüntü

*Bazen her şey o kadar doğal gelir ki insana, senin için dünya o açıdan öyle görünür.Kim ne diyebilir ki?

NOT: Bu karikatürler mail olarak geldi. Teşekkürler Çağdaş!

I Love Your Blog

2009-02-16T18:27:00.003+02:00

Sevgili Bekriya doğrudan, Sevgili Çilek’te dolaylı olarak beni ödüllendirmişler. Çok teşekkür ederim.
Ara ara sıkılıp yazmasam da veya detaylı düşünüp iş yazmaya gelince postu birkaç cümleyle sınırlandırsam da bu ödül beni çok mutlu etti.
Aslına bakarsanız blog yazarı olmanın bence en güzel yanı, kurulan arkadaşlıklar. Bu sayede tanıştığım herkese de teşekkür ederim.
Gelelim benim seçimlerime…Okuduğum her blog bence bu ödüle değer. Ancak sadece 7 tane seçmem gerekiyormuş. Ben de seçtim.

A Cup of Caffein

Arta Kalan Zamanda

Asortik Krep

Hedikli Ev

Mavimantar

Sanemcetamin

Yaban

Ödül verme sırası onlarda artık!

Ben seni sevdugumi...

2009-02-14T17:44:00.003+02:00

Gülbeyaz kazım koyuncu & Şevval sam ben seni sevdiğimi
Yükleyen sagafagata

Not: Rastlantı eseri gördüğüm bu videoyu eklemeden yapamadım.

Yine Aşk Var....

2009-02-14T16:32:00.002+02:00

Bugun 14 Şubat yani Sevgililer Günü. Neredeyse bir haftadır hangi radyoyu açsam aşk şarkıları duymaktan, her yerin kırmızı kalplerle süslenmiş olmasından gına geldi. Tabi bu sizlerin Sevgililer Gününü kutlamama engel değil :)
Zaten kınasam da adete uymuş durumdayım.Bugün iki aşk dolu kalp, iki yalnız kalbi ağırlayacak, Şirince’den getirdiğim meyve şaraplarından içip muhtemelen kalpli pastamızdan yiyeceğiz. Ve biliyorum ki bu akşam, günlük tasalardan uzak hoşça vakit geçireceğiz Şimdi hazırlanmam gerek dostlar…

Sevgililer Gününüz Kutlu Olsun.

Zuhal Olcay - Yine Ask Var (2009) by Aluxton
Yükleyen Aluxton69

Datça'da Zaman Durdu

2009-02-12T11:14:00.002+02:00

Nihat Abi ikinci kez ağlattı beni… Datça’da Zaman adlı kitabında, okumak için Antalya’ya giden gençlerin yol serüvenlerini okurken ve de dün.
Yeni yılını kutlamak için yazdığım yorumda, yaza Datça’ya gelme planım olduğunu söylediğimde çok güzel bir haber diye cevap vermişti.
Hasta olduğunu bilmiyordum. 19 Ocaktan beri yazmaması endişelendirmişti beni. 10 Şubat tarihli postta okuduğum hastalık haberine rağmen, yine de en kısa zamanda toparlanır ve yazar diye beklerken dün acı haberini öğrendim.
Datça’da Zaman adlı kitabından öğrendiğim yaşam hikayesi, yazılarındaki nüktedanlık, yaşama sevinci ve öğrenme isteği ile hepimize örnek olan bir insandı kendisi.

Hiç tanışmamış olmamıza rağmen onu çok özleyeceğim.
Eşi Emel Hanım’a, kızlarına ve tüm sevenlerine başsağlığı diliyorum.

2009-02-06T19:54:00.002+02:00

Turkel Minibas ismini uyesi oldugum bir gruba gelen maillerinden ogrenmistim. Cumhuriyet'teki yazilarindan ve kendi internet sitesinden de bu sayede haberdar oldum. Bugun 56 yasinda kansere yenik dustugunu duydugumda cok ama cok uzuldum.

NOT: Bu haberin, biraz once izledigim kanallardan birinde ana haber bulteninde, bir sanatcinin annesinin cenaze toreni haberinden daha az yer almasi icimi burktu.

Becoming Jane (Aşkın Kitabı)

2009-01-28T21:57:00.002+02:00

Filmlerini de izlediğim ve de çok sevdiğim Emma ve Pride and Prejudice’in yazarı Jane Austen’in hayatından bir kesit sunan bu film, izlediğim en iyi romantik dramlardan. Jane Austen sevenler kaçırmamalı.

NOT: Haftasonu İzmir’deyim. Dönüşte görüşmek dileğiyle…

Duyun Beni

2009-01-24T09:17:00.002+02:00

Duyun Beni from Greenpeace Turkey on Vimeo.

Bu videoyu çevre dostu blog arkadaşım Mavimantar'dan aldım. Paylaşıp daha geniş kitlelere ulaştırmak sizin elinizde. Detay için Mavimantar'ın adresi burada.

Haftasonu Eğlencesi: Google Aramaları

2009-01-24T00:40:00.002+02:00

Öğretmenim Mori ile Salı Buluşmaları, Efe Güray ve Kaymaklı Baklava en sık aranılanlar olmuş.
Bundan hariç ilginç bulduklarım:

*Minenin telefonu
*Minenin mor telefonu
*Minenin beresi
*Minenin anlamı
*Mine ne ister
*Minenin sevgilisi kim

(Bu Mine kim ya!...)

*Kızılay simitinin yapılışı (bilsem keşke!)

*Datça’ya yerleşeceğim (ben de!)

*Beyinde timür (tümör demek istedi sanırım)

*Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’in çocuklarının ismini bilen var mı?... (arkadaş soru işaretini ve üç noktayı da unutmamış)

*Harun Tekin nerde oturuyor
*Harun Tekin’in boyu

*Yayalar karşıya nasıl geçer (???)

*İdrar torbasının kaldığını nasıl anlarsın (???)

*Vakıf kurabiyeye göz randevusu (En çok buna güldüm! Vakıf Gureba demek istemiş arkadaş)

Yine spor yine pilates :)

2009-01-21T19:44:00.001+02:00

honeyhoney - Little Toy Gun video

İçim şarkının ritmi gibi kıpır kıpır. Neden mi? Yeniden spora başladım.
Blogumu takip eden arkadaşlar bilir geçen yıl bir ara pilatese başlamıştım.Evimin yanındaki spor merkezindeki derslerin sadece üçüne gittim. Spora ilk kez başlamış biri olarak hafif egzersizlerle değil grup ne yapıyorsa onu yapmak mecburiyetinde tutulmuştum. Ayrıca nefes alma tekniklerinden tutun da bir hareket en doğru nasıl yapılır anlatılmamıştı. Her ders sonrası bütün kaslarım ağrıyordu. Ben de devam etmedim.
Yaklaşık bir yıl sonra yani aralık ayında spor merkezi arayışına girdim ve yeni açılan bir merkeze bir grup arkadaşla kayıt olduk. Doğrusu 15 km kadar bir mesafede yani biraz uzakça…Farklı günlerde farklı aktiviteler denedim ve dünkü pilatesten sonra değer dedim. Bunu söyleten kişi pilates hocamdan başkası değil. Bir adam düşünün, korsan tipli, saçlar kazıtılmış, solaryumdan çıkmış gibi bronz tenli, bacakları dahil dövmeli, sanırım kulağında küpesi de vardı ama dikkat etmedim. Önce mistik bir müzik açtı, nefes tekniğini öğretti ardından denge hareketlerine geçtik. Zaman zaman bacaklarım titredi ama yine de ‘number one’ olarak değerlendirilenler arasında yer almak gururumu okşadı. Daha da önemlisi bugün için her yerim tutulur oturup kalmamam diye düşünürken cin gibiyim. Sadece omuz kaslarım biraz ağrıyor o kadar. Demek doğru tekniklerle yapılan spor yormuyormuş. Spor yapmak için eğer bir merkezi tercih ediyorsanız buna dikkat edin ve spor yapmanın verdiği keyfi yaşayın derim.

Başucu Mektupları

2009-01-03T19:39:00.000+02:00

Sevgili blog arkadaşlarım,
Yeni bir blog açmak gibi bir düşüncem yoktu. Ta ki bugüne kadar… Karlı ve soğuk bir Ankara gününde evimde oturmuş ne yapsam ki diye düşünürken, eski albümlere ve bir poşete doldurulmuş eski kart ve mektuplara daldım. Hem çok eğlendim hem de hüzünlendim. O zaman için önemsediğim ama şimdi unuttuğum ne çok şey yaşamışım meğer… Bazen geçmişe dönmek bugünü anlamak için gerekli oluyormuş diye düşündüm içimden ve biraz daha özel ikinci bir blogum olsun istedim. Adını da Başucu Mektupları koydum. İki blogta da yazmak biraz zor olacak belki ama denemeden anlaşılmaz değil mi?
Hazır olunca davetiyelerinizi göndereceğim.
Sevgilerimle…

01.01.09

2009-01-02T18:48:00.003+02:00

Yılın ilk günü Eymir'deydik. Giderken yolda gördüğümüz kuş sürüsünün gösterisini izlerken fotograf çekmeyi unutmuşum. Aklıma geldiğinde de epeyce uzaklaşmışlardı. Fotograf büyütüldüğünde, 2.tepecik üzerinden başlayıp yine 2. direğe doğru uzanan karaltı şeklinde görülebilir.

Giderken gün batmak üzereydi

Göl buz tutmuştu.

Soldaki tepede TRT'nin Oran'daki stüdyolarına ait ışıklar görülmekte. Dönüşte oradan şehre dönmeye karar verdik. Tabi tepeye gelince buzlanmış bir yol çıktı karşımıza. Hatta dörtlüleri yanık olarak bırakılmış şekilde bir araba terkedilmişti. Ben geldiğimiz yöne dönelim dedim. Ama sakalımız olmadığı için ve arabamın lastikleri yeni olduğu için -arabamın lastiklerini kış lastiği olarak düşünüldüğünden- kabul görmedi. Ve biz o buzlu yolu tırmandık. Biraz kaydık filan ama tecrübeli arkadaşım direksiyona geçince o tepeyi aştık. Sonra Mado'da oturup bozamızı içerken benim lastikler kar lastiği değil ki dediğimde gerçek ortaya çıktı tabi:) Aramızda bir yanlış anlaşılma olmuştu. Bu arada lastiklerim Goodyear Four Seasons :) ve -10 derecede karlı buzlu tepeyi birazcık zorlanaraktan çıkabilen bir lastik olduğunu kanıtladı.

Bir Yıl Daha Bitiyor...

2008-12-30T22:23:00.002+02:00

Grup Gündoğarken bir şarkısında ‘Bir yaz daha bitiyor’ der. Bu şarkı ‘bir yıl daha bitiyor’ haline dönüşmüş şekilde dilime dolandı son günlerde…

2008’in nasıl geçtiğini anlamadım. Geçen yılbaşında İstanbul’daydım. Sanki dün gibi…
Geçen yıl yaptığım birçok şeye sayfamda yer verdim zaten. Bazısını yazmasam da (sırf tembellikten) bolca kitap okudum, film izledim, tiyatroya gittim.

Bu yılın en güzel olayı, yıllar sonra lise arkadaşlarımla buluşmam oldu ki mutluluğu tarif edilemez.Kırktan fazla kişi, çoğu evli ve çocuklu hanımlar ve beyler ortaöğrenimi gördüğümüz güzelim sahil şehrimizde bir aradaydık masum, afacan çocuk yanımızla… Ve harika bir gün yaşadık. Tadı damağımızda kaldı ki hala ara ara küçük gruplar olarak bir araya geliyoruz. Var mı eski dostlar gibisi...

Yazın Batı Anadolu sahilini gezdim, dağ , tepe, uçurum demeden (İtiraf ediyorum Assos’ta dizlerimin bağı çözüldü, halbuki Kaz Dağları’nda hiç korkmamıştım) araba kullandım. Benim için iyi bir tecrübeydi. Bana destek olup tahammül edenlere buradan teşekkürler…

Bu yılın başında pilatese başlamıştım. Maalesef sürdüremedim.Gittiğim spor merkezini evime çok yakın diye seçmiştim ama beklentilerimi karşılamadı. Ben de geçen hafta evime biraz uzak ama yeni açılan bir merkeze kayıt oldum. Belki yüzerim belki salon sporlarından birini yapabilirim. Yanımda beni spor yapmaya teşvik eden bir arkadaş grubumda olunca bu kez kaçış olmayacak…

Kızsal konulara gelince kozmetik için Strawberrynet’i ve diğer bir çok ihtiyaç için Tchibo’yu keşfettim ki benim için ikisi de kurtarıcı oldular (Yıldız’a teşekkürler) Tchibo’dan aldığım bigudiler sayesinde kuaför masrafım azaldı. Yine daha önce hiç kullanmazken artık Diorliner sayesinde eyeliner kullanır oldum.

Geçen kış biraz sıkıntılı geçmişti. Bridget Jones havasında elimde dondurma kasesi sürekli film izleyen bir tiptim. (Beni üzenler üzülsün) Kış demeden yediğim Carte d’Or’lar bana kilo olarak döndü Baktım olacak gibi değil, sabah yediğim çıtır simitleri kestim, evde tost yaptım, öğle yemeklerinde ekmek yememeye başladım, akşam yemeklerini erkene alıp dondurma ve abur cubur yemeyi kestim. Bu sayese aldığım kilolardan kurtuldum. Hanımlar bilir eski kıyafetlerine sığmak büyük bir mutluluktur. Başlangıçta katı rejimlerden ziyade yeme alışkanlıklarını değiştirmek gerekiyor sanırım. Bu arada hala çikolatadan ve Nutella’dan vazgeçemedim. O kadar da olsun değil mi?

Son günlerde çeşit çeşit iplerden kaşkol örüp yakınlarıma hediye ettim. Bu işten çok keyif aldım. Boşuna dememişler el emeği göz nuru diye…

Yarın 2008’e veda ediyoruz.

2009’da tüm dünya için her şeyin en güzelini diliyorum.

Fotograf: İnternetten

2008-12-19T22:09:00.002+02:00

İki gün önceki düelloyu izlediniz mi bilmiyorum.Ben televizyonu açtığımda, Gökçek konuşmasını bitirmiş sıra Kılıçdaroğlu’na gelmişti. Bir çoğunuz Kılıçdaroğlu’nun konuşacağını sanırken, Gökçek’i dinlemeye devam ettik. Ben bir Ankaralı olarak bu duruma hiç ama hiç şaşırmadım. Gökçek tam da beklediğim gibi davrandı.Biz Ankaralılar onun bu davranışına alışkınız. Pişkin gülümseyen maske takmış gibi görünen yüzünü veya adını duymadığımız bir gün geçmez. Ankara demek Ankara Büyükşehir Belediyesi demek, o da Gökçek, hatta o da yol, kavşak, köprü demek. (Bakınız belediyenin internet sitesine)

İnternet sitesini ziyaret etmeyenler için, köprüler, reklam panosu gibi kullanılmaktadır Ankara’da. Kızılay Metrosu’ndaki her adım başı takılı plazma tv’lerde de izleyebilirsiniz kendisini. Sanki Ankara için bir lütuftur.

Eskiden kaldırımlar sürekli yenilenirdi.Şimdi neredeyse adım başı kavşak yapılmakta. Ben bir yaya ve de sürücü olarak memnun değilim şehrimin bozuk bir otoyola çevrilmesinden. Bir çok kişi ise merkeze hiç ışığa takılmadan gittikleri için memnundurlar. Karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaları hiç önemsemezler. Her gün olan ölümlü trafik kazalarını da…

Ankara’yı bilipte Ulus ve Kızılay’ı bilmeyen yoktur sanırım.Bir ara buralardaki trafik ışıklarını kaldırmış, araçlara sonsuz geçiş hakkı tanımıştır kendisi. Düşünün otobüs durağında olan (Ulus için) ama alt ve üst geçit olmayan bir yerde yayalar nasıl karşıya geçer?Kızılay içinse çözüm metro girişlerini kullanın demek olmuştur. Bu Zihni Sinir fikri bir süre uygulandıktan sonra vazgeçildi.(meraklısına ekşi sözlükteki yorumlar burada)

2007 yazında Ankara’daki su sıkıntısını yaşayanlar bilir.15 yıllık belediye başkanı olmasına rağmen uyarılara kulak asmamış ve önlem almamıştır. Ankaralıya suyu az kullanın, duş alırken altınıza kova koyun, o suyuda tuvalette kullanın, olmadı tatile gidin diyen yine kendisidir.

Kızılırmak suyu geldi de rahatladık diyeceğimizi sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Artık çeşme suyunu mutfakta kullanamıyoruz. Eskiden çeşme suyunu içerdik. Su faturalarının zaten kabarık geldiği şu dönemde, artık damacana su da masrafa eklendi. Bir ailenin bir ayda alacağı damacanayı hesaplayın, üzerine de su faturasını koyun. Son 1-1,5 yılda suya ödediğimiz paranın kaç kat arttığını görürsünüz.

Kış aylarında Ankara’ya geleniniz oldu mu bilmiyorum. İsli, puslu, gridir.Şu an olduğu gibi. (Şimdi pencereyi açtım, kömür kokusunu alınca kapadım)Doğalgaz kullanan bir şehirde bunun nedenini anlamak için basını biraz takip etmek yeterli.

En borçlu belediye olmasına ve hakkındaki yolsuzluk iddialarına hiç girmiyorum bile…

Rahmetli Erdal İnönü 'Gerçeğin er veya geç ortaya çıkma gibi bir huyu vardır' demişti. Ben de bu söze inanmak istiyorum.

Not: Fotograflar Ankara Kalesi'nden.

Çaya Misafir Var!

2008-12-14T00:38:00.000+02:00

Yarın çaya gelecek misafirlerim için bugünden kurabiye hazırladım. Yapımı kolay, malzemesi de az olunca sık sık yaptığım bu kurabiye tarifine sayfamda yer vereyim istedim. Ölçülerini kendi zevkime göre biraz değiştirdiğim bu kurabiyeyi umarım beğenirsiniz. Tarifi Gönül Candaş’ın Mutfağından kitabından…

Tarçınlı, Fındıklı Kurabiye

1 büyük margarin (250 gr.) (oda ısısında beklemiş ve yumuşamış)
5-6 çorba kaşığı şeker (asıl tarifte 2 çorba kaşığı yazar ama benim damak tadıma uymadığı için 5-6 çorba kaşığı şeker koyuyorum)
yarım su bardağı ince çekilmiş fındık veya ceviz
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu,
3,5 su bardağı un

Üzerine: tarçın ve pudra şekeri karışımı hazırlanır. (Tarifinde 3 çorba kaşığı pudra şekeri ile 2 çay kaşığı tarçın yazmakta. Ben daha fazla pudra şekerine daha az tarçın koyuyorum. Yine damak tadınıza kalmış)

Yapılışı:
Bir kaba margarin, şeker, ince çekilmiş fındık içi, vanilya ve kabartma tozu konup karıştırılır.
Elenmiş un ile kısa sürede birbirini tutacak şekilde hamur apılır. Üzeri örtülerek 10-15 dk serin yerde dinlendirilir.
Ceviz büyüklüğünde toplar yapılıp biraz yassıltılır. Tepsiye dizilip orta hararetli fırında beyaz olarak pişirilir.
Fırından çıkınca, hemen üzerine tarçın karıştırılmış pudra şekeri elenir.

Afiyet olsun.

Takıntılarım...

2008-12-13T23:27:00.000+02:00

Takıntılı biri miyim? Evet!...
*Emniyet kemeri takmadan yola çıkmam, kendimi boşlukta hissederim çünkü. Ayrıca yanımda oturanı da kibarca ikaz eder taktırırım.
*Evden çıkarken ocağı kapadım mı kontrol eder, gece yatarken de tv, bilgisayar gibi elektrikli aletlerin fişlerini mutlaka çekerim.
*Ellerimi çok yıkarım. Dışardan eve geldiğimde de ilk işim de ellerimi yıkamaktır. Sırf bu yüzden tırnaklarım dayanıksızdır.
*Çayı ince belli bardakta sevsem de, malum hastane koşullarında kupalarda içmekte keyif verir. Sadece su bardağında çay içmem, içemem.
*Ayakkabı hastasıyım. Her girdiğim mağazada ayakkabı reyonu çeker beni. Yaz için de kırmızı terliklere bayılırım ve ayakkabı almadığım bir sezon yoktur :(
*Kapaklı cep telefonu kullanırım. Eskiden Nokia harici kullanmazdım şimdi Samsung’a alıştım. Bundan sonra da kapaksız telefon kullanamam gibi geliyor.
*Beğendiğim bir tişort, kazak ve pantolonun değişik renklerinden alıp giydiğim çok olmuştur. Zaten genelde kış için balıkçı veya V yaka kazaklar, yaz için V yaka kısa kollu tişörtler tercihimdir. Sevdiğim markalardan alır, yıllarca giyerim. Yine gömlekte de tercih ettiğim model ve marka vardır. Benimle de özdeşleşmiştir (Arkadaşlarımın lafı bu!)
*Yolculuğa çıkarken mutlaka bir liste yapar ona göre valizimi hazırlarım. Ya lazım olursa diye gereksiz çok şey taşırım sonra da kendime çok kızarım.
*Okunmak için alınan kitaplarımın geri getirilmemesinden hiç hoşlanmam.
*Belirsizlikleri sevmem, elimde olmadan günümü, haftamı planlarım.
*Randevusuna geç gelene ve de uymayana gıcık kaparım :)
*Belki de en önemlisi…Ah bir de çok aceleci olmasam!...

Şimdilik aklıma gelenler bunlar. Olmuş mu Bekriya’cığım?

Fotograf Emirgan Korusu'ndan.

2008-12-07T17:00:00.000+02:00

İYİ BAYRAMLAR!

Once

2008-12-07T01:37:00.009+02:00

Bu sabah, DVD de satan markete girdiğimde almayı planladığım filmlerden biri değildi. Aylar önce Sanem sayesinde bu filmden haberdar olmuştum. Hatta bir arkadaşımdan istemiştim ama o da netten bir türlü indiremedi ve unuttum ben de.
İndirimdeki filmlerden tam tamına 5 film seçtikten sonra karşımda ‘Once’u görünce elimdeki iki filmden vazgeçtim ve Once’u da alarak çıktım Media Markt’den.
Şu an bu satırları yazarken bir yandan da ‘If You Want Me’ adlı şarkıyı dinliyorum.
Tek kelime ile son zamanlarda izlediğim en güzel filmlerden biri. Belki de en güzeli! ‘Falling Slowly’ En İyi Şarkı Oscar’ını almış. Sadece şarkılar değil, gösterişten uzak sade oyuncular, klişelerden uzak, abartısız diyaloglar… Film bitti, ‘the guy’ ve ‘the girl’un isminin hiç telaffuz edilmediğini fark ettik...Film o kadar güzel ilerledi ki isimlerinin ne olduğu hiç ama hiç önemli değildi…Filmin sonunda boğazıma bir şeyler düğümlendi. Böyle bitmemeliydi dedim içimden. Ama hayat işte…Kısacası, benim gibi (ne kadar çok izleyici o kadar para diyen) Hollywood filmlerinden sıkıldıysanız izlediğinize pişman olmayacağınız bir film.

Müzikleri filmin websitesinde dinleyebilirsiniz. Trailer ise burada

NOTLAR:

*Afişinde yazan ‘How often do you find the right person? Filmin ana temasını özetliyor.
*Benim en çok sevdiğim sahneyi de söylemeden geçemeyeceğim. The guy’ın bir şarkısı sözsüzdür. The girl’e sen yaz der. Kızımız esas çocuğun cd çalarını alır. Gece evinde çalışırken cd çaların pili biter. Evinde pil bulamayınca, uyuyan kızının kumbarasından geri vereceğine söz vererek para alır. Gecenin bir yarısı bir dükkandan pil alır. Kulağında kulaklıklar, üzerinde pijama, ayağında pofuduk terliklerle evine doğru yürürken If You Want Me’nin sözlerini söyler. Birçok klipten çok daha güzel bir sahne benim için…
*Müzikal bir film ama şarkılarda diyolaglar öyle güzel verilmiş ki bitse de konuşsalar demiyor insan.

2008-11-19T20:53:00.001+02:00

Sevgili Çilek beni sobelemiş.Ben de bunun üzerine döktüm çantamdakileri…

Çoğu zaman işe arabayla değil de servisle gitmeyi tercih ettiğimden, fotograftaki çantam, içine ihtiyacım olan her şeyi doldurabileceğim için birinci tercihim. Açık mavi renkteki bu çantayı makineye atıp yıkayabilmem ise diğer bir kolaylığı.
1.Fotografta çantanın yanında görülen siyah şeyse boyun yastığım. Günde iki saat yolculuk yapınca, haliyle boynumu korumam gerekiyor.
2. Yolculuk uzun olunca kitabımın ve Ipod’umun yanımda olması iyi oluyor. Blog komşum Nihat Abi’nin kitabını severek okuduğum için fotografta yer verdim. Hala okumayanlara tavsiye ederim.
3..Başka neler var çantamda… Maalesef iki cep telefonum var. Biri ailemle, diğeri arkadaşlarımla indirimli hat olanağı sağlıyor. Samsung kapaklı telefonları seviyorum. Telefonlarımın kamera vs özelliği yok. Konuşmamı sağlasın, mesaj, hesap makinesi ve alarm işi görsün yeter.
4.Telefonların ikisi de aynı marka olunca tek şarj aleti yetiyor.
5. Yağmurlu günlerde şemşiyem de çantamda yerini alır. Bir gün öncesinden mutlaka hava durumuna bakarım ki, ertesi gün için hazırlanabileyim.
6.Parfümüm. Son zamanlarda Armani She kullanıyorum. Hafif bir koku. Ben kendim kokusunu hissetmediğimden kimse de hissetmiyor sanıyordum. Bu yüzden aldığım bir iki iltifata da şaşırdım. Hala işte bu benim parfümüm diyebileceğim bir marka yok. Arıyorum.
7.Güneş gözlüğüm. Yağmur yoksa gözlük mutlaka çantadadır. Yaz kış fark etmez.
8. Cüzdanım. Kırmızı cüzdan hastasıyım. Sık sık değiştirmeyi sevmem. Çünkü içindekileri başka bir cüzdana aktarmak zor gelir. Gece bir yere çıkarken daha minik bir cüzdan kullanırım. Ayrıca bozuk para cüzdanı taşımam, fermuarlı kısmıyla yetinirim.
9. Kalem, kağıt mendil, sakız, araba ruhsatı, anahtarlar…
10. Evden çıkmadan makyaj yaparım. Eskiden sadece göz kalemi kullanırdım. Şimdilerde göz üzerine Diorliner sürüyorum. Kaleme benzeyen bu eyelinerin kullanımı kolay, çıkarmak için de sadece su yeterli. Fiyatı biraz tuzlu ama aylardır kullanıyorum bitmedi.
Göz makyajı haricinde ise sadece ruj sürerim. Ve yanımda taşırım. Bir arkadaşımın Çin’den getirdiği aynalı ruj kılıfını severek kullanıyorum. Ayrıca göz farı, ruj ve fırçasını içeren Dior’un seyahat setini de yanımda taşırım.

Ben kimi sobeliyorum derseniz, daha önce sobelenmemiş arkadaşlarım lütfen dökün çantanızdakileri… Mesela Figen’ciğim senin çantanda neler var?

Side Order of Life

2008-11-14T20:46:00.002+02:00

Side Order of Life adlı diziyi izleyeniniz var mı bilmiyorum ama cuma günleri evdeyseniz Cnbc-e’de izleyin derim.
NTV-MSNBC’nin sitesinde konusu şu şekilde anlatılmış: In Person adlı bir dergi için fotoğrafçılık yapan Jenny, en yakın arkadaşı Vivy’nin kanser olduğunu öğrenince hayatını farklı bir gözle değerlendirmeye başlar. Jenny bu acı gerçek sayesinde hayata dair daha önce görmediği ayrıntıları fark ederek çevresindeki insanların hayatlarını olumlu yönde değiştirebilme gücüne sahip olur. Ama öte yandan kendi hayatında işler o kadar da iyi gitmemeye başlar. Hayat ve hayattan ne beklediği hakkında kafası karışan Jenny, evlenmesine çok az bir süre kalan nişanlısı Ian hakkında da kara kara düşünmeye başlar.Senaryosunu aynı zamanda bir oyuncu da olan, ödüllü yazar Margaret Nagle’ın yazdığı dizi, kanser hastalığına yaklaşımı ve farklı anlatımıyla yayınlandığı ilk günden itibaren çok iyi eleştiriler aldı. Komediyle dramı harmanlayan ve son dönemdeki iyi örnekleriyle yükselişe geçen ‘dramedi’ türünde bir dizi olan ‘Side Order of Life’, aynı zamanda ‘Beverly Hills, 90210’la hatırlanan Jason Priestly’nin de televizyon ekranlarına döndüğü yapım olma özelliğini taşıyor.

Geçen haftaki bölümünde ilk aşka, bu geceki bölümünde, baba-kız ilişkilerine değindiler. Bazı diyaloglar gerçekten çok güzel. Hüzünle beraber bolca gülümseten ve de düşündüren ama bunu sıkmadan yapan bir dizi. Tavsiye ederim.

Üç Maymun

2008-11-12T20:27:00.002+02:00

İstanbul’da sadece gezmedim tabi. Yağmurlu bir günü değerlendirmek için sinemaya gittim. İstinye Park’ı da bu sayede ilk kez görmüş oldum. Büyük ve de şık bir alışveriş merkezi.
Gelelim filmimiz Üç Maymun’a… Konusuyla, diyaloglarıyla, abartısız bir film. Görüntüler harika, hepsi fotograf makinesine poz verilmiş gibi, estetik. Filmde en ilgi çeken şeylerden biri hiç müzik olmaması. (Cep telefonunda çalan Yıldız Tilbe hariç) Nuri Bilge Ceylan özellikle müzik eklemediğini bir röportajında anlatmıştı.

''Filmin Konusu : Küçük zaafların büyük yalanlara dönüşerek parçaladığı bir ailenin gerçeği örtbas ederek herşeye rağmen birarada kalma çabası. Altından kalkamayacağı acılara ya da sorumluluklara maruz kalmamak adına gerçeği bilmek istememek, onu görmemek, duymamak, hakkında konuşmamak ya da günümüz tabiriyle “Üç Maymun”u oynamak, onun varolduğu gerçeğini ortadan kaldırır mı? ''

Yorumları okudum da bazısına uzun, bazısına sıkıcı gelmiş. Bence ağır ilerleyen ama güzel bir film. Verilen bir karar, hatalar silsilesini başlatıyor. Sonunda da hiç ilgisi olmayan birine kadar uzanıyor. Aynen başlangıçta olduğu gibi. Kısacası yanlış yanlışı doğuruyor.

Gündüz Fenerbahçe Parkı, Akşama Kalinihta!

2008-11-12T19:28:00.001+02:00

25 Ekim sabahı İstanbul’daydım ve kahvaltı için Maria’nın Bahçesi’ne gittiğimizi daha önce anlatmıştım. Öğleden sonra Fenerbahçe Parkı’na gittik. Hava genel olarak kapalı olmakla beraber ara ara yağmurda yağıyordu. Biraz yürüyüş yaptık, yüzyıllık ağaçları ziyaret ettik ve
sahildeki bir kayık barınağındaki bir kahveye oturduk. Adalar manzaralı, denize sıfır, üzeri naylonla kaplanmış bu salaş yerde tahtadan iki masa ve sedir ile tahta sandalyelerden hariç bir şey yoktu. Çaylarımızı içtik, bolca sohbet ettik. Yağmur şiddetini arttırınca da hemen yakınındaki Romantika’ya geçtik. Burası epey büyük bir cafe. Yerinden oynatılamayacak kadar ağır, beyaz ferforje masa ve sandalyeleri ve ağaç gibi çiçekleriyle bilmeyen yoktur sanırım. Bizim gittiğimizde çatısını kapatmak amaçlı tadilat vardı.Çatının cam olması kış için iyiymiş ama geriye kalan dokuz boyunca gelen güneş ışınları içerideki bitkilerin yanmasına neden oluyormuş. Garsonun yalancısıyım!
Akşam gittiğimiz mekan ise Moda’da Kalinihta’ydı. Alt kattaki büyük salonda fasıl, üst kattaki küçük salonda Rumca müzik yapılan mekanda biz üst kattaydık ve salonda bizim 18 kişilik grubun haricinde birkaç çift daha vardı. Kısacası salonu kapatmış gibiydik. Bu da eğlencemize yansıdı. Bizim gittiğimiz geceki müzisyenler internet sitesinde fotografı olanlar değildi. O yüzden müzik konusunda pek yorum yapamayacağım( Bu da beğenmediğimi gösterir) Biz genelde müzisyenlerin dinlendiği vakit, DJ’nin seçtiği şarkılarda daha çok eğlendik. 1970lerden günümüze, yerli yabancı hit olmuş şarkılardan seçerek hazırladığı program harikaydı. Rum tavernası eğlencesi olmadı ama bizler çok eğlendik.

NOT: Fotograf Fenerbahçe Parkı'ndan.

Küresel Tükeniş

2008-11-11T20:33:00.002+02:00

‘Tüm ülke taşınıyor’ başlıklı şu haberi okuyunca, aklıma geçtiğimiz aylarda izlediğim bir belgesel geldi. Küresel ısınmayla ilgili olan bu belgeselde dünyamızın ısınmasıyla paralel gelişecek olan olaylar anlatılmaktaydı.
Hatırladığım kadarıyla sıcaklık şu anda 0,8’C artmış durumda. 2’C’lik ısınma hayatımızı kökten değişireceğinden 2015’e kadar küresel gaz yaymayı kontrol altına almak gerek. Bunun içinde enerji kaynaklarını değiştirmeli veya verimli kullanmalıyız. Elektrikli aletlerimizdeki (mesela televizyon )kırmızı ışığın yandığı durumlar ‘Vampir yükü’denen enerji kullanımına neden olmakta. ABD’deki vampir yükünün sıfırlanması durumu 18 adet elektrik santrali devre dışı kalmasına eşdeğer.
Çok uzağa gitmeye gerek yok evimiz ve arabamız küresel sera gazlarının %20’sini üretmekte. Küresel ısınmanın 2’Cnin altında tutabilmek için yıllık 7 milyar tonluk sera gazı önlenmeli. Her ülkenin bu konuda bir politika geliştirmesinin ve uygulamasının yanında bireysel olarakta üzerimize düşenleri yapmalıyız. Neler yapabilirizi düşünmeden önce Mavimantar’ın sayfasındaki videoyu da izlemenizi tavsiye ederim.

NOT: Aynı belgeselde ayrıca 5’Clik sıcaklık artışında Los Angeles, Kahire gibi şehirlerin su kaynaklarını kaybedecekleri, ‘iklim mültecileri’nin sayılarının yüzbinleri bulacağı, 6’Clik artışta, tüm denizlerin çöl olacağı, çöllerin kıtaları kapsayacağı, birçok şehir yok olacağı gibi, çeşitli canlı türlerinde soytükenme yaşanacağı , kısacası küresel tükeniş olan bu duruma kıyamet senaryosu denildiği anlatılmaktaydı.
Meraklısına; Dünya alarm veriyor!

Fotograf Fenerbahçe Parkı'ndan

Saygıyla Anıyoruz

2008-11-10T19:25:00.000+02:00

Maria'nın Bahçesi

2008-11-06T20:32:00.000+02:00

İstanbul gezimde, ilk gittiğim mekan Küçükyalı Sahil’deki Maria’nın Bahçesi oldu. Biz yoldan geldiğimiz için biraz erkenciydik. Bahçede bir masa seçtik kendimize ve ben mekanı keşfe çıktım. Bir mekan bu kadar mı şirin olur…Dekorasyonuna özellikle de tuvaletlerine bayıldım. Hayatımda ilk kez bir yerin tuvaletinin fotografını çektim. Bayanlar tuvaletinin kapısındaki dekolte elbise, lavabonun üzerindeki kremler, jöleler, ojeler… O kadar ince düşünülmüş ayrıntılar ki…Sanırım 3-4 saat, zamanın nasıl geçtiğini anlamadan oturduk. Kahvaltısı, çayları gayet güzeldi.
Cuma ve cumartesi geceleri canlı müzikte varmış. İnternet sitelerini incelediğimde yemeklerinin de tam bana göre olduğunu gördüm. Sahibi Maria Hanım’ın hikayesini de okumak mümkün burada.
Tekrar gitmek istediğim bir yer oldu Maria’nın Bahçesi. Belki bu kez Etiler’dekini keşfederim.

2008-11-04T20:03:00.000+02:00

Can Dündar’ın yazılarını severek okur, belgesellerini de severek izlerdim. Hatta blogumda açılan internet sitesini müjdelemiştim. Çok değil iki yıl önce…
Kitaplığımda altı kitabı var. İçlerinden birini alıyorum. ‘Yağmurdan Sonra’ 1997 yılına gidiyorum. Haziran ayı, 7 veya 8 haziran. Hem kendim için hem de o günlerde çok hasta olan bir arkadaşım için aldığım kitapları imzalatıyorum. Sorduğumuz soruları samimi bir şekilde cevaplıyor.
Sanırım aynı yıl (bir yıl sonrada olabilir) Büyülü Fener’de aynı filmdeyiz. Yanımda kendisi için kitap imzalattığım arkadaşım var. Filmin adı U-Turn.

Yine başa saracağım ama son iki yıldır yavaş yavaş yazılarından eski hazzı almaz oldum. Yazılarında beklediğim duruşu göremediğimden belki veya yaptığı röportajlardan. ‘Neden’ adlı televizyon programını da izlemek gelmedi içimden hiç. Dün Biyo’nun yazısını okuyunca, benim gibi düşünenler varmış dedim. Çok güzel bir yazı yazmış Biyo. Biraz Can Dündar, biraz filmi Mustafa hakkında.
Bekir coşkun’un ve Safiye Usul’un köşelerinde yazdıklarına bugün de Yılmaz Özdil’in yazısı eklenince bu filme gitmek için hevesim kalmadı. Halbuki 29 Ekim’de gidemediğim için nasılda hayıflanıyordum.

Bilmem Can Dündar bu yazıyı okur mu? Okur da başını iki elinin arasına alıp düşünür mü? U-Turn filmini belki yine izler…

Bayram kutlaması mı yoksa açılış mı?

2008-11-01T11:16:00.002+02:00

29 Ekim günü Ankara’da değildim. O gün, yaz boyunca ve de halen yapımı süren, köprülü kavşak, alt ve üst geçit açılışları yapılmış, konserler verilmiş. Merak ediyorum şatafatlı gösteriler açılış için mi yoksa Cumhuriyet Bayramımız için miydi? Diğer bir deyişle, açılış mı bayrama, yoksa bayram mı açılışa hizmet etti?

Not: Fotografı bu sabah evimin penceresinden çektim.

Yeniden Merhaba!

2008-11-01T10:42:00.000+02:00

Şükür kavuşturana!... Hem evime döndüğüm için hem de bloguma ve blog arkadaşlarıma kavuştuğum için... Geçen cuma günü bloglara giremediğimde ve de ‘Bu siteye erişim mahkeme kararıyla engellenmiştir.’ yazısını gördüğümdeki üzüntüyü,can sıkıntısını tahmin edin. Kimseye sesinizi duyuramadığınız gibi, kimseyi de göremiyorsunuz ve duyamıyorsunuz. Neyse ki bir blogger arkadaşım sayesinde, Yaban’ında sayfasında yazdığı ‘tunnel’lerden haberdar oldum. Bu arada Google Reader sayesinde metinleri okuyabildiğimi ama sayfaları ziyaret edemediğimi fark ettim. İstanbul’dayken internete giremediğimden son durum ne oldu merak içindeydim.
Evime döndüğümde gördüm ki, biz sesimizi duyuramadık belki ama sağolsun yurtdışındaki arkadaşlar tepkilerini ortaya koymuşlar. Bu başımıza gelen, umarım tekrarlanmaz.
Şunu da söylemeden edemeyeceğim; bu olay bana, blogumu ve blog arkadaşlarımı çok benimsediğimi ve de sevdiğimi fark ettirdi. Dünyaya açılan bu pencerenin üyesi olmaktan mutluyum.

Not: Fotograf Küçükyalı Sahil'deki Maria'nın Bahçesi'nden

2008-10-21T22:55:00.001+03:00

EN ÖNCE VE İLLA Kİ SAĞLIK OLSUN!....

Öyle sabah uyanır uyanmaz yataktan fırlama.
Yarım saat erkene kurulsun saatin.
Kedi gibi gerin, ohh ne güzel yine uyandım diye sevin...
Pencerini aç, yağmur da olsa, fırtına da olsa nefes al derin derin.
Yüzüne su çarpma, adamakıllı yıka yüzünü serin serin.
Geceden hazır olsun, yarın ne giyeceğin.
Ona harcayacağın vakitte bir dilim ekmek kızart.
Çek kızarmış ekmek kokusunu içine
Bak güzelim kahvaltının keyfine...
Ayakkabıların boyalı olsun, kokun mis.
Önce sana güzel gelsin aynadaki siluetin.
Çık evinden neşeyle, karşına ilk çıkana gülümse, aydınlık bir gün dile.
Sonra koş git işine, dünden, önceki günden,

Hatta daha da eskiden
yarım ne kadar işin varsa hepsini tamamla,

Ohhh şöyle bir hafifle...
Bir güzel kahve ısmarla kendine, seni mutlu eden sesi duymak için alo de.
Hiç işin olmasa da öğle üzeri dışarı çık.

Yağmur varsa ıslan, güneş varsa ısın, hatta üşü hava soğuksa...
Yürü, yürürken sağa sola bak, öylesine değil, görerek bak.
Çiçek görürsen kokla, köpek görürsen okşa, çocuk görürsen yanağından makas al...
Sonra, şöyle bir düşün. Kimler sana yol açtı, sen çok dar da iken?...
Kimler seni ferahlattı, hani kapını kimsenin çalmadığı günlerde kimler kapını tıklattı?..
Ne kadar uzun zamandır aramadın onları değil mi?...
Hadi hemen uğrayabilirsen uğra, arayabilirsen ara!...
Hatırlarını sor, öyle laf olsun diye değil, kucaklar gibi sor!...
Bu sadece onların değil, senin de yüreğini ısıtacak, yüzünde güller açtıracak..
Günün güzeldi değil mi? Akşamın da güzel olsun...
Yemeğin ne olursa olsun, masanda illaki kumaş örtü olsun...
Saklama tabakları, bardakları misafire. Sizden ala misafir mi var bu dünyada?..
Ailecek kurulun sofraya, öyle acele acele değil, vazife yapar gibi hiç değil.
Şöyle keyife keyif katar gibi, lezzete lezzet katar gibi, eksik
bıraktıklarını tamamlar gibi. Tadına var akşamının...
Gece evinde, dostların olsun.
Sohbet mezen, kahkahan içkin olsun...
Arkadaşım, hayat bu. Daha ne olsun?
Ama en önce ve illa ki sağlık olsun!

CAN YÜCEL

İstanbul'a gidiyorum yakında... Sevdiğim ve çok özlediğim dostlarımı görmeye... Dönüşte umarım paylaşabileceğim ve blogumda yer verebileceğim çok güzel anılarım olur.

Elmalı Pay

2008-10-21T22:27:00.000+03:00

Bu haftasonu ağır misafirlerim vardı ne zamandır beklediğim. Cumartesi gündüz hazırlanmakla geçti. Akşam olunca, Ankara bir şantiye şehri olduğundan misafirlerimin gelmesi biraz gecikti. Yanlış yollara girip neredeyse İstanbul’a gideceklermiş ama yardımsever vatandaşlar sayesinde yolu da evi de buldular. Çok güzel bir akşam geçirdik. Sohbet sohbeti açtı ve saatler nasıl geçti anlamadık. Uzun zamandır evim bu kadar şenlenmemişti.

Misafirlerim için hazırladığım ikramlardan biri elmalı pay olunca tarifini yazmamak olmazdı. Daha önceden Çilek’e sözüm vardı, tarif yazacaktım. Hazırlarken fotografını da çektim ki Çilekcim yaparken zorlanmasın.

Elmalı Pay
Hamur için gerekli malzeme:
125 mg margarin,
1 çay bardağı toz şeker,
1 yumurta,
3 çorba kaşığı süt,
aldığı kadar un,
yarım paket kabartma tozu (ben 1 paket kullanıyorum)
1 paket vanilya

Üzeri için:
3-4 adet elma,
1 su bardağı kıyılmış fındık (ben ceviz kullandım)
yarım kahve fincanı toz şeker,
1 paket vanilya,
1 tatlı kaşığı tarçın ( bana göre bu miktar fazla, önce çay kaşığı ile deneyip az gelirse artırılabilir)

Yapılışı: Tart hamurunu hazırlamak için, tüm hamur malzemesini kulak memesi kıvamı alana kadar yoğurun. 15 dk dinlendirin. Tart kalıbını yağlayın, hamuru kalıba boşaltın.
Üzerine kabukları soyulmuş elma dilimlerini birbirinin üzerine gelecek şekilde dizin. Fındık-tarçın-toz şeker-vanilya karışımını elmalarınüzerine serpin. Önceden ısıtılmış 175’C’lik fırında hamur ve elmalar hafif kızarana kadar pişirin. AFİYET OLSUN.

NOT: Bu tarifi kızkardeşimden aldım. Benim tart kalıbım olmadığından borcamda yapıyorum, gayet güzel oluyor.

2008-09-28T12:14:00.001+03:00

ŞEKER BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN

Paul Newman

2008-09-27T19:38:00.002+03:00

Bence gelmiş geçmiş en yakışıklı ve de en iyi aktörlerden biriydi. Bugün 83 yaşında hayata gözlerini yumduğunu duyduğumda birçoğunuz gibi ben de üzüldüm. Son aylarda gazetelerde akciğer kanseri olduğuna dair haberler okumuştum. Yıllar boyu sigara içtiğini de…

Geçen aylarda NTV’de ‘Iconoclasts’ adlı belgeselde Robert Redford’la beraber konuk olduğunda, Newman’ın araba yarışlarına olan tutkusundan ve sanat ve tiyatronun gelişmesi için harcadığı çabadan bahsetmişlerdi. Daha da önemlisi Newman’ın sahip olduğu Newman’s Own adlı gıda şirketi sayesinde kazandığı milyonlarca doları, - her ne kadar sağlam bir mizah duygusuyla ‘Salata soslarının filmlerden fazla para getirmesi biraz moral bozuyor’ demiş olsa da - çeşitli ülkelerde ölümcül hasta çocuklar ve yakınları için kurulan kamplara yardım amacıyla kullandığını öğrenmiştim.
10 kez aday gösterilmesine rağmen sadece bir kez aldığı Oscar’la değil, kazandığı kalplerle hatırlanacaktır Paul Newman.

Detaylar için iki link
Hole in the Wall Camps

Newman's Own

The Station Agent (Hayatın İçinden)

2008-09-27T13:18:00.000+03:00

Birkaç yıl önce sinema sever bir arkadaşım –la-, sayesinde izlediğim ve de çok sevdiğim bu film yarın akşam tv8’de gösterilecek. Filme IMDb’de 7,9 puan verilmiş. Amerikan bağımsız sinamasının bence başarılı örneklerinden biri. Başrol oyuncusu 135 cm’lik boyuyla Peter Dinklage’e bu filmde acımak bir yana hayran oluyorsunuz. Kısacası yalnızlık ve arkadaşlık üzerine sıcacık bir film. Tavsiye ederim.

Baba Beni Okula Gönder

2008-09-22T17:58:00.000+03:00

Geçen hafta bir haber okumuştum. Babası liseye giden kızına, maddi yetersizliklerden dolayı artık onu okula gönderemeyeceğini söylüyor. O gün o kız çocuğu intihar ediyor.

Hasan Pulur’un bugünkü Milliyet’teki yazısını okuyunca, hemen şu siteyi ziyaret ettim ve bir kız öğrencinin okuması için katkım olsun diye başvuruda bulundum. Belki içinizde yardım etmek isteyen ama yardım edecek kişi bulamayan vardır. Ayda sadece 34 YTL'ye bir kız çocuğunun okumasına katkıda bulunabilirsiniz. Ayrıntılı bilgi için
www.bababeniokulagonder.org

11'09''01 - September 11

2008-09-11T23:22:00.001+03:00

Bugün CNBC-e'de de yayınlanan 11 yönetmenli bu filmi izlemenizi tavsiye ederim. Hepsi birbirinden etkileyici 11 dakika 9 snlik kısa filmler. En çok hangisinden etkilendin derseniz Inarritu derim. Babel ve 21 Grams'dan beri filmlerini merak ettiğim bir yönetmen.

Sözün kısası 11 Eylül'ün yıldönümünde izlenmesi gereken bir film.

Not: 11 Eylül gününün sadece ABD için değil Şili için, Srebrenica için de önemli bir tarih olduğunu bu filmler sayesinde öğrendm.

Le Scaphandre et le Papillon (Kelebek ve Dalgıç Giysisi)

2008-09-08T19:58:00.001+03:00

Gerçek yaşam öyküleri hep ilgimi çekmiştir. The Diving Bell and the Butterfly’da bunlardan biri. Elle Dergisi’nin editörü Jean-Dominique Bauby, 1995’de 43 yaşındayken serebrovaskuler bir rahatsızlık geçiriyor yani bir tür inme (Locked-In syndrome) Sadece sol gözünüzü kullanarak iletişim kurabiliyor, hatıralar ve hayal dünyasıyla ile de yaşama tutunmaya çalışıyor.
Tedavi olduğu hastanede terapistlerinin sayesinde ilerleme kat ediyor. İlk kurduğu cümle ‘ölmek istiyorum’ken, -kendi deyimiyle- dalgıç elbisesinin içinde bir kelebek olmasına rağmen, Claude Mendibil’in yardımıyla kitabını yazmayı başarıyor.
Film bence çok etkileyici. İlk sahnelerinde sesini duyuramaması, çocuklarıyla plajda buluşma sahnesi, oğlunun onun gözyaşlarını silmesi, babasıyla yaptığı telefon görüşmesi ve hastanede geçen son sahneleri hepsi çok duygu yüklü. Kurduğu hayaller ise görsel şölen. Fazlasını anlatmayayım izleyin görün.
Jean-Dominique Bauby, 9 Mart 1997’de kitabı yayımlandıktan 10 gün sonra hayata gözlerini yummuş. Türkçeye de çevrilmiş bu kitabı okumak isterim.
Bu arada filmin müziklerini de çok beğendiğimi söylemeden geçemeyeceğim.

No Country For Old Men (İhtiyarlara Yer Yok)

2008-09-03T21:00:00.002+03:00

İçimdeki Deniz (Mar Adentro) adlı filmdeki rolüyle hayranı olduğum Javier Bardem’e, No Country For Old Men’de saygım bir kat daha arttı. Şu günlerde Penelope Cruz’la yaşadığı aşk ile gündemde olan bu İspanyol oyuncunun, sanırım altından kalkamayacağı rol yoktur.
IMDb’den öğrendim kadarıyla, Javier Bardem bu filmdeki rolüyle epeyce bir ödül toplamış.
Javier Bardem’i bu kadar övdükten sonra filmi de öveceğim beklenir. Ama bu seferlik övemiyorum. Filmin bittiğini sonunda çıkan yazılardan anladım. Tekrar son sahneye dönüp, kaçırdığım bir şey mi oldu diye yeniden izledim, olmadı;baştan mı izlesem dedim, başka bir zamana erteledim.
Bu filmi anlayan varsa biri bana anlatsın!

Atonement (Kefaret)

2008-08-11T23:45:00.000+03:00

2007'nin bol ödüllü filmlerinden biri. Romantik dramdan hoşlananlara tavsiye ederim. Detay için buraya bakın.

Özgürlüğe Kavuşmak

2008-07-17T23:18:00.000+03:00

(Hayatımda kaç zamandır içimi kemiren ve karar vermem gereken bir durum söz konusuydu)

Sabah kaçta uyanacağına karar vermek,
Ne yiyeceğine,
Ne giyeceğine,
Saat kaçta evden çıkacağına,
Yolda ne okuyacağına,
Bir sıkıntıyı dile getirirken nasıl konuşacağına,
Susmak gerekip gerekmediğine,
….
Liste uzar gider…
Günlük hayatımızda karar vermemiz gereken ne çok şey var.
Bir de hayatımızın akışını etkileyenler var ki,
Hangi okulda okuyacağımız, hangi şehri seçeceğimiz, kiminle arkadaş kiminle sevgili olacağımız gibi…

Karar verme süreci çok sancılı olsa da sonunda karar vermiş olmanın huzuru kaplar ya içimizi ve bizi özgürleştirir. Bugün ben de öyleyim. Son bir haftadır yoğun bir şekilde sancılarını çektiğim kararsızlık durumu yerini özgürlüğe bıraktı…

NOT: Fotograftaki adam, BM Binasının karşısındaki bu yerde dakikalarca kıpırdamadan oturması nedeniyle dikkatimi çekmişti. Kimbilir neler düşündü nelere karar verdi...

Blog Arkadaşlığı

2008-07-12T23:31:00.001+03:00

Bugün bloglarımız sayesinde tanıştığım Yıldız’la beraber Tunalı’daydık. Akşamüzeri buluştuk. Biraz alışveriş, biraz yeme içme, bolca sohbet… Yine blog sayesinde tanıştığım Arzu’nun , Yıldız’ın da blog sayesinde tanıştığı Figen’in kulaklarını çınlattık.

Yemek için Cambo’yu seçtik. Neden mi? Yine blog arkadaşım Sanem buranın İnegöl köftelerini çok severmiş. Ankara’ya geldiğinde de beraber gideceğimiz ilk yerde burası olacak. Sanem’e sözüm vardı, Tunalı’ya yolum düşerse onun için köfte yiyecektim.Bugün sözümü tuttum. Piyaz, acılı sosuyla beraber köfte ve ayran; afiyetle yedik.

Şu günlerde okuduğum kitaba gelince, blog komşum Nihat Akkaraca’ya ait ‘Datça’da Zaman’ adlı kitap. Bu kitap ve de Nihat Abi için bir post yazılır (yazacağım da). Kendisini buradan tebrik ediyorum.

Sözün kısası, blog arkadaşlığı güzel vesselam…

Sabah Keyfi

2008-07-12T12:52:00.000+03:00

Dün gece birazcık şekerleme yapmak için uzanmıştım. Ama şekerlemem sabaha kadar sürdü maalesef. Saatler boyu yatmaktan belim,sırtım tutulmuş vaziyette erkenden uyandım. Ben de Ipod, evin anahtarı ve sadece 1 ytl (gazete için) alaraktan attım kendimi dışarıya. Oturduğum site yürüyüş yapmaya çok müsait. Her sabah işe giderken (sabah saat yedide evden çıkıyorum) yürüyüş yapanlara gıpta ediyordum. Bugün ben de katıldım onlara. Biraz esinti olsa da önemsemedim. Tempolu yürüyüşümü bazen koşuya çevirdim. Kendimi mutlu ve bir o kadar da iyi hissettim bu sabah.
Eve gelince güzel bir kahvaltı ardından gazetem ve keyif çayım… İnsan başka ne ister?

Haftasonu Etkinliğim

2008-07-05T22:23:00.000+03:00

İonna Kuçuradi’yi bilir misiniz bilmem. Geçtiğimiz aylarda yapılan bir röportajını okuyuncaya kadar adını ben de duymamıştım maalesef. Bugün başlayan YARSAV'ın düzenlediği “Kuvvetler Ayrılığı ve Yargıda Örgütlenme Özgürlüğü” konulu uluslararası sempozyumun ilk oturumununda başkanı olduğunu duyunca yargı mensubu olmadığım halde gittim.
Bilmeyenler için İonna Kuçuradi Türk Felsefe Kurumu Başkanı. Felsefeci olarak yaptığı yorumlarıyla oturuma renk kattığı kesin.
İlk oturumun konuşmacıları ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) eski yargıcı Rıza Türmen (Rıza Türmen'i dinlerken çok keyif aldım), Dünya Yargıçlar Birliği (IAJ) Genel Sekreteri ve İtalyan Yargıtayı Savcısı Antonio Mura (Yakışıklı bir İtalyan, 54 yaşındaymış ama 45 yaşında bile demezdim) ve Türkiye Barolar Birliği (TBB) Başkanı Özdemir Özok ‘tu.

Detaylar için birkaç link…

Milliyet'ten, ntvmsnbc'den